tranen op school

Net op de avond dat ik ergens moet spreken over volharding, krijgt Leda via het VTM nieuws te horen dat in bet atheneum van Zaventem 2 pubermeisjes een zelfmoordpoging op school hebben ondernomen. Op de school hier in de buurt dus.

Dan word ik boos en verdrietig tegelijk en kan ik alleen maar tranen laten stromen. Is het een spel? Is er echt zoveel pijn in hun leven? Zoeken ze aandacht? Pijn moet in elk geval een rol spelen, bewust of onbewust. Zoveel pijn dat ze bereid zijn zichzelf van het leven beroven. Vorige week is het trouwens twee andere tieners in de buurt wel gelukt. Voor de ogen van vele leeftijdsgenoten sprongen ze van een gebouw.

Nu dit weer. En wat moet er wel niet door de hoofden heen gaan van de tieners van mijn jeugdgroep? Alweer zo een klap in het gezicht. Totaal onbegrijpelijk. Totaal onrechtvaardig.

Ergens in een online artikeltje staat hetvolgende: "Vlaanderen staat bovenaan in de Europese top voor wat betreft jongeren die een zelfmoordpoging doen."

Het toont de wanhoop in ons land. Het toont precies aan waarom we hier nog zijn en niet allang naar een ander land geëmigreerd zijn. Vlaanderen heeft een boodschap van hoop nodig. Vlaanderen heeft alles maar toch niets. MP3 spelers, GSM's, alle nieuwste gadgets, maar geen zin of doel in het leven. Hoe meer je hebt, hoe minder zin je krijgt in het leven lijkt het wel.

Volharding, daar sprak ik vanavond over. Ik quote mezelf, om mijn eigen tranen te drogen: Je kunt niet rekenen op omstandigheden, resultaten, jezelf, anderen. Op het einde van de rit is alles wat je nog over hebt als christen God zelf en Zijn Woord. Je kunt nergens op terug vallen of vertrouwen. Niets is zeker, behalve Hij. Hij bewijst het telkens weer. Hij is trouw.

Maar hoe zet je dat om in praktijk in zo'n situatie? Hoe breng je hoop bij jongeren? Hoe kan je hen steunen, ook als ze niet geloven? Juist als ze niet geloven? Hoe wordt die hoop zichtbaar?

Het enige wat ik kan zeggen is: kom naar mij toe als je ook met dit soort gedachten zit. Er is écht hoop, er bestaat echt een leven vol vreugde en zin en liefde en vrijheid. Geen perfect leven.
Maar zéker een beter alternatief dan je leven te ontnemen. Je bent echt enorm veel waard.

Misschien moet ik Ben X toch maar eens snel bekijken... Zucht.

Volharden, zucht.

Ik blijf volharden want het moet. Ik geloof dat jij het leven waard bent en dat er een reden is om je leven verder te zetten. Laten we samen ontdekken. Kom naar me toe. Of tenminste: ga naar iemand toe.

Henri

bruggen tussen extremen

Men is ofwel een veel te harde werker die zijn gezin geen aandacht geeft, ofwel een veel te grote profiteur.

Men is ofwel politiek bewust en dus fanatiek, ofwel politiek onbewust en dus dom.

Een vader is ofwel veel te streng voor zijn kinderen en dus is hij een boeman ofwel veel te soepel en dus is hij een watje.

Een predikant is ofwel veel te ouderwets en dus niet relevant, ofwel veel te postmodern en dus niet waarheidsgetrouw.

Een student is ofwel een stréverke ofwel een luilak.

Ofwel drink je alcohol en ben je verslaafd, ofwel drink je het niet en ben je een saaie piet.

Ofwel zit je in de oppositie en is alles van de regering slecht, ofwel zit je in een regering en is de oppositie fout.

Ofwel ben je te oud en niet meer mee, ofwel te jong en heb je dus nog niks te zeggen.

Je bent ofwel republikein ofwel Albert-fan.

Waarom denken we zo vaak in extremen? Waarom nooit de middenweg? Waarom gunnen we anderen niet een plek ergens in het midden? Af en toe een complimentje voor degene die zo anders is als jij? Waarom elkaar altijd een label geven en in een ho(e)kje duwen? Enerzijds zitten we zo in elkaar, anderzijds: nergens voor nodig.

Niemand is toch 100% een bepaald karakter? We zijn toch allemaal een mix van allerlei gevoelens, DNA, achtergrond, ...

Bruggen bouwen is een beetje de twee kanten dichter bij elkaar brengen. Misschien kennen jullie
nog meer extremen die elkaar tegenspreken, waarbij een brug te bouwen valt? Laat maar weten. Ik ga alvast verder met bouwen van bruggen, tussen allerlei soorten volk :-)

Je staat dichter bij de ander dan je denkt!

Bewonersgroepen regio Zaventem doen afleidingsmanoevre

Ze trekken hun bek weer open hoor... Zucht... Waar hebben ze het toch steeds over... Waar maken ze zich druk om ... Nu er een vliegtuig - om nog onbekende reden - gecrasht is in Zaventem bij het opstijgen, komen bewonersgroepen en burgemeesters rond Zaventem met de paranoïde melding dat dit een gevaarlijke baan is en dat een crash als deze vroeg of laat sowieso zou komen. Dat 'ie korter is dan andere banen weten we wel, maar dat 'ie in gebruik is wijst toch enigszins op één of andere goedkeuring dus keuring? Terwijl de overheid en de uitbaters van de luchthaven in Zaventem nog onderzoek doen, hebben deze mensen hun oordeel reeds klaar. Intelligentie of speculatie? Zijn ze beter op de hoogte van de situatie dan de experts? Het komt hen goed uit en ze hebben plots de aandacht voor zich.

Een beetje achtergrond over deze groeperingen... Deze groepen verkiezen een stille nacht boven werkgelegenheid. Sinds het spreidingsplan van Anciaux en anderen, waarbij de vliegtuigen over een groter gebied stijgen en dalen, zodat niet alle vliegtuigen over één tuin vliegen, zijn deze rare groepen tot leven gekomen. De democratische overheid zegt: iedereen evenveel lawaai, maar zij zeggen: democratie ok, maar hou ons er buiten. Terwijl velen van hen wel een inkomen hebben dankzij die luchthaven. Mede dankzij deze rare groeperingen, is er een tijd geleden een nieuwe kans op werkgelegenheid afgeketst en naar Duitsland getrokken én zullen er in de komende jaren nog meer jobs verdwijnen. Ik begrijp het niet goed: straks zit je zonder nachtlawaai én zonder job: zou dat de slaap bevorderen?

Verder wil ik even laten weten dat al die ophef over vliegtuiglawaai enorm overdreven is. Ik woon in de buurt, wandel, fiets en rij rond en bezoek vele vrienden en familie in de buurt en omstreken. Het is niet erger dan een huis dicht bij het spoor of de snelweg. Er is hooguit een enkeling die sowieso slaapproblemen heeft zal er van wakker liggen, ik ken er één en die is verhuisd naar Leuven. Dat lijkt mij logisch: als je echt problemen hebt, verhuis je, dan ga je ttoch niet eisen dat het grootste bedrijf in je buurt gaat verhuizen? Voor de rest van de bevolking went het gewoon, de meesten zijn er trouwens komen wonen toen de luchthaven er al was. Ik verklaar: Het lawaai van de vliegtuigen valt best mee! Ik geniet er eigenlijk wel van, het heeft iets!

Ik vind het ronduit schandalig dat de pers deze mensen aan het woord laat. Spektakel verkoopt goed, ooggetuigen zoals plane spotters aan het woord laten, tot daar aan toe, dat maakt het echt. Maar die bewonersgroepen ... is er dan echt geen greintje integriteit? Laten we wachten tot er meer resultaat is van het onderzoek voordat we onze bek opentrekken. In een solidaire samenleving verwacht ik tenminste van de overheid (De burgemeesters van Oudergem (Didier Gosuin), Sint-Lambrechts-Woluwe (Olivier Maingain), Sint-Pieters-Woluwe (Willem Draps), Kraainem (Arnold d'Oreye) en Wezembeek-Oppem (François Van Hoobrouck) dat ze integriteit toepassen en hun collega's steunen, vooraleer ze rare ongefundeerde uitspraken doen.

Ondertussen een plaatje, ondanks dat ik niet op de luchthaven werk, vind ik deze actiegroep wel iets geslaagder: I love my airport job!

Voor meer info via Google, check:

I love my airport job

Werkgelegenheid Zaventem

Ik wil een tattoo!

Ik hoorde vandaag van een man die de naam van zijn vrouw heeft laten tatoëren in de leestekens van haar land van oorsprong.

Ik dacht plots: ja als ik ooit een tattoo zou zetten, dan zou het toch tenminste iets moeten zijn dat ik voor eeuwig liefheb: Leda, God of mijn kinderen.

De gedachte was slechts een fractie van een seconde. Het is er bij mij als rasechte evangelische te hard ingepeperd dat dat niet hoort. Ik heb er zelfs nooit bij stil gestaan. Ten eerste is het tegen de regels van het Oude Testament waar staat dat je je lichaam niet mag verminken, ten tweede is je lichaam een tempel van Gods Geest.

Plots vroeg ik mij af waar de link is: waarom zou een tattoo nu verminking zijn? Waarom zitten wij christenen zo vastgeroest in die ideeën die nergens op slaan? Alweer zo'n evangelisch kaartenhuisje dat plots instort als je even blaast. Waarom is zoiets al die tijd ondenkbaar tot je echt erover nadenkt? Waarom mogen we die tempel wél met vet, suiker, alcohol & deo vullen maar niet met een tattoo dat best een waardevol symbool en herinnering zou kunnen zijn aan wat belangrijk is? Gaat het er niet om dat we niet overdrijven? Gaat het er niet om dat we goed voor ons lichaam zorgen en ons dus niet bezondigen aan overconsumptie of échte viezigheid zoals drugs of porno?

Het Woord van God staat vol symbolen en rituelen. Het zijn tekenen van trouw, verantwoordelijkheid, gedenking, herinnering, verbintenissen. Zo is ook een trouwring bijvoorbeeld een symbool dat je bij iemand hoort.

Als ik denk aan hoeveel ik van mijn vrouw hou, en hoeveel ik haar mis als ik een drukke periode heb, dan denk ik dat de tattoo toch iets van haar naam zal bevatten... als de tattoo er ooit komt.

I love Leda!

ik zie jou dus ik zie God

Ik schrijf even wat in mij opkomt, geen theologische opbouw, gewoon mijn gevoel. En ik kijk even alleen naar de mooie dingen, het gekke is: als je daar bewust naar zoekt, zie je plots heel veel moois!

Ik zie talenten en mensen genieten.
Ik zie mensen die het beste voor hebben met anderen.
Ik zie prachtige details in karakter.
Ik zie liefdevolle ogen.
Ik zie mooie gedachten.
Ik zie creativiteit tot en met.
Ik zie mensen die wijs zjin.
Ik zie mensen nadenken.
Ik zie bezorgdheid, medeleven, medelijden, liefde.
Ik zie woorden die geven om de ander.

Ik zie knuffels.
Ik zie tranen.
Ik zie rechtvaardigheid.
Ik zie blijdschap.
Ik zie openheid.
Ik zie oprechtheid.
IK zie verdriet.
Ik zie eerlijke bedoelingen.

Paulus schrijft ergens in de Bijbel dat je naar de schepping moet kijken en je zult zien dat God bestaat. Nou, deze keer kijk ik naar één deel van de schepping: de mens, geschapen naar het beeld van God zelf!

Ik zie jou.
Dus.
Ik zie God.

Hij heeft het zo bedoeld.
Hji heeft jou zo bedoeld.

illegale burgemeesters

Beste Michael Guégan,

Hartelijk dank voor uw bezoek aan ons land. Via het gemeentehuis van Jette en na een verkeerdelijk bezoek aan de Brusselse regering om over een Vlaamse kwestie te spreken, bent U uiteindelijk wel bij het juiste adres beland: Het Vlaamse Parlement. Misschien had U beter even op de kaart gekeken voordat U ons land binnenwandelde, in plaats van de Amerikaanse geografie te volgen (Belgium, isn't that the capital of Brussels?). Dan had U tenminste geweten dat Vlaanderen en Brussel aparte bevoegheden hebben. Bevoegdheden die trouwens op hetzelfde niveau staan als federale bevoegdheden, maar dat beseft U blijkbaar ook niet.

Goed, ik was U aan het bedanken voor de tijd die U genomen heeft om de zaak te onderzoeken waarbij een aantal burgers via illegale weg burgemeester probeerden te worden. Ze maakten campagne voor verkiezingen in 2006, maar gebruikten daarbij een vreemde taal, dit is in strijd met de taalwet, waarbij men verplicht is om de lokale taal (Nederlands) te gebruiken bij het campagne voeren en bij het aanspreken van brugers. Oeps, ook daar maakte U een fout: U komt een wetsovertreding onderzoeken, maar U heeft blijkbaar geen kennis van die wet genomen. Misschien ook een tip voor volgende keer: onderzoek de wet die overtreden wordt, alvorens een oordeel te vellen over de overtreding.

In elk geval, laat ik U dan bedanken voor de conclusie die U getrokken heeft: Het is ondemocratisch om illegaal verkozen burgemeesters niet aan te stellen. Elke burger heeft het recht om in eigen taal deel te nemen aan de politiek. Dat is pas rechtvaardigheid: iedereen gelijk, geen uitzonderingen. Zalig, bedankt voor deze uitspraak. Dus wat betekent dat dan concreet:

Burgemeesters mogen de wet overtreden om aan de macht te komen. Stembiljetten vervalsen moet dan ook kunnen. Of manipulerende reclame maken. Of nog beter: als je reeds aan de macht bent, kun je andere kandidaten uitschakelen door hun campagnes te verbieden, ach ja, het is tegen de wet, maar dat maakt niets uit voor Europa. Hmmm daar schort toch iets aan nee? Waar ligt de grens? Welke wetten mogen wél en welke niet ovetreden worden? Sorry, maar ik ben een beetje in de war...

Of deze uitspraak: Elke burger heeft het recht om in eigen taal deel te nemen aan de politiek.
Klinkt mooi, maar weet U hoeveel talen er vertegenwoordigd zijn in ons land? Hoe gaan we dat hier aanpakken, bijvoorbeeld in Zaventem: 100 nationaliteiten. Waar halen we het personeel vandaan om iedereen volwaardig deel te laten nemen aan de politiek in hun eigen taal. U gaat me toch niet vertellen dat enkel Franstaligen (diegenen die toeallig UW eigen taal spreken) dat recht zouden moeten hebben. Dat recht moet dan toch ook minstens gelden voor Turks-, Engels-, Italiaans-, en Spaanssprekenden? Goh, ik heb U nergens over subsidies horen spreken.

Maar misschien heeft u ervaring; Hoe gaat men in Frankrijk om met anderstaligen in de politiek?

gegroet,

Henri Menheere

De Koopkracht van de Koning

We leven in een democratie die solidariteit hoog in het vaandel draagt. Ik zat gisteren vol bewondering voor de huidige regering naar het nieuws te kijken: De inflatie heeft ervoor gezorgd dat Koning Albert zijn facturen niet meer kan betalen. Privé-facturen he, want facturen in functie van zijn job worden op een andere manier betaald.

De Koning krijgt een dotatie-verhoging met 5%! Ik word helemaal warm vanbinnen als ik eraan denk: hoe zorgzaam is onze maatschappij, dat ze iemand die persoonlijk geraakt wordt door de inflatie, op zo een manier steunen. En dan is het nog niet eens slechts de wettelijke index-aanpassing, nee ze ronden het gelijk af naar 5%. Da's echt sympathiek, ze kijken niet zo nauw.

Het is ook een sterk signaal van solidariteit naar de omgeving: iedereen spreekt over koopkracht de laatste maanden en ik vind het fantastisch dat de regering op zo een symbolische manier laat zien dat ze écht om mensen geven. Vol tact wordt aangekondigd dat Koning Albert wegens inflatie een verhoging krijgt van ongeveer 500 00 euro per jaar. Dit schept vertrouwen in een sterke regering die echt begaan is met haar burgers.

Nog één opmerking misschien: als wij als burger écht solidair zouden zijn, zouden we misschien best op eigen initiatief onze sociale zekerheidsbijdrage moeten verhogen. Bijvoorbeeld met 5% verhogen, ons netto loon gaat dan ietsjes omlaag, maar kijk, het is voor een goed doel: de koopkracht van de Koning...

Goe bezig mannen...

Lezend op ronde in de blogwereld

Dit is eerder een nieuwtje dan een denk- of gevoelsstuk ...

Sinds een tijdje volg ik een aantal "onbekende" bloggers op de voet. Anders dan degenen in mijn "kameraadjes" links, zijn dat dus mensen die ik niet persoonlijk ken, maar die ik via een zoekrobot zoals Google Blogger of Skynetblogs heb ontdekt. Mijn bedoeling daarvan was en is nog steeds: mensen (vaak andersdenkenden) leren kennen om met hen in gesprek te treden over leven, geloof, maatschappij, gevoel en mensen. Gewoon, om van hen te leren, en om een beetje van mijn eiland af te geraken. Je ziet in mijn "kameraadjes" link tot nog toe enkel andere "evangelische" bloggers, mensen waar ik veel aan heb, maar toch ervaar ik het alweer als bevestiging van het eilandjes-concept. Dus ben ik de wijde wereld ingetrokken en lees ik ondertussen via Google Reader een hoop andere blogs.

Uiteindelijk raakte ik geabonneerd op 150 blogs, een beetje veel om nog echt te kunnen volgen, en om nog te weten wie wie is, en ja, ook gewoon enorm moeilijk om mensen beter te leren kennen en in gesprek te treden. Bovendien waren een aantal van die blogs niet erg interessant (voor mij) en andere juist wel, maar dan miste ik weer een goeie post vanwege het scannen door de berichten. Daarom heb ik de afgelopen dagen een blogkuis gehouden. Van de 150 heb ik 110 abonnementen opgezegd en die heb ik vervangen met tien nieuwe bloggers (die ik nog niet kende). Ik volg nu dus zo'n 50 blogs, waarvan ongeveer de helft van persoonlijke kennissen en de helft van anderen.

Ik blijf 't boeiend vinden om te leren van mensen die op politiek vlak, of op vlak van kinderen grootbrengen, of ... totaal anders denken. Misschien is het leuk om de komende tijd af en toe een van die blogs in de spotlight te zetten hier ... Of een tweede kameraadjes lijst te plaatsen...

Lees jij een blog die je interessant vindt, laat 't me even weten! Hoeveel blogs volg jij? Wat lees je graag, of wat zoek je in een blog? Welke berichten scan je door en welke lees je aandachtig tot het einde? In elk geval, je suggesties en tips zijn hier welkom, bij reacties...

Mijn mening over BHV

Brussel-Halle-Vilvoorde ... BHV ... regeringscrisis ... staatshervorming ... belangenconflicten ... achterpoortjes ... raad van state ... arbitragehof ... kieskringen ... veel gezever ... ik zal ook eens zeveren ...

Als er 20000 Amsterdammers in Antwerpen komen wonen, vind ik niet dat we plots Antwerpen en Amsterdam tot één kieskring moeten bombarderen voor de Europese verkiezingen enkel en alleen omdat de Amsterdammers dan op Amsterdamse kandidaten kunnen stemmen. Nee, kijk, ze zijn namelijk verhuisd naar Antwerpen, dus als inwoner van Antwerpen hebben ze het recht en het plezier om op een Antwerpse lijst te mogen stemmen ;-)

Voila, zo simpel is dit. Trek de lijn door en zaag niet.

Ik ken persoonlijk tientallen buitenlanders in Vlaanderen die de moeite hebben gedaan zich aan te passen aan de cultuur, waaronder ook het leren van de Nederlandse taal. Als buitenlanders dat kunnen en er zelfs toe verplicht worden, vind ik het maar normaal dat Belgen die een Nederlandstalige woonplaats verkiezen boven een Franstalige, ook de taal, gewoonten en cultuur van die plaats leren kennen, omarmen en ervan leren genieten.

Multiculturaliteit begint bij het omarmen en leren ontdekken van de taal en cultuur van je woonplaats.

hoeksteen

Trouw maar nooit erkend,
Dienstbaar maar nooit goed genoeg,
Onkritisch maar altijd bekritiseerd,
Nederig maar aanzien als lui,
Goed bedoeld maar verkeerd begrepen,
Hard werkend maar veroordeeld op teveel feesten,
Bewust maar aanzien als nonchalant,
Anderen eerst maar zonder waardering,

Flierefluiter Hoeksteen!

waardigheid van de mens

"week van de goeiedag"

Als ik ergens in geloof, ga ik ervoor, ook als ik geen vrucht zie. Ik overpeins het geheel, ik maak een analyse, neem een standpunt in en ga ervoor! Recht door zee blijf ik doorgaan, ongeacht het resultaat. Ik bijt me vast in de visie die ik voor ogen heb en maak mezelf klaar voor de strijd: dit is waar ik in geloof, dit is hoe ik mij zal gedragen, dit is mijn standpunt en niemand houdt me tegen! Velen stoot je zo voor de borst, en soms pas ik mijn visie dan wel aan of bezwijk ik voor het algemeen denkpatroon. Maar als het echt bezwijken is zonder reden, duurt het meestal niet lang of ik sta terug recht en ga er vol moed weer tegenaan.

Zo ook bij het groeten van anderen. Ik geloof in de waardigheid van de mens. Ik geloof dat wij als mensen allemaal 1 ding gemeen hebben: we zijn allemaal mens, allemaal gelijk, allemaal geschapen, allemaal kwetsbaar, niemand is beter dan een ander, iedereen is mens. Noem het als het ware een kernwaarde van Henri Menheere: iedereen is gelijk.

Met die kernwaarde "iedereen gelijk" voor ogen, acht ik elke mens waardig genoeg om gegroet te worden door de medemens. Rot dit keer op met culturele gewoonten: ik kom je op straat tegen en ik groet je. Je merkt zo het verschil tussen de stad (Leuven) en het dorp (Zaventem). Op het dorp is men veel meer geneigd om ook antwoord te geven op die groet. In de stad is het veel gewoner om de groet te negeren en gewoon iets sneller te gaan lopen. Hoe diep je ook in de grond kijkt, hoe ver je ook met je gedachten bent, de meesten kunnen mijn groet niet negeren. Soms vrolijk, soms elementair beleefd, maar een groet zul je krijgen van mij. Altijd! Dat is het minste wat we als mensen voor elkaar kunnen betekenen: elkaar erkennen als gelijke!Ook al is het een gemompeld 'ndag', het is een groet.

Daarom vind ik dit best wel een leuke campagne: Week van de goeiedag.

Henri