dragen door gebed

vrijdag 28 maart 2008


Elkaar dragen in gebed; hoe doe je dat? Als gemeente, vrienden, familie, wil je alles doen om te helpen, maar je bent zo machteloos. Deze mensen, familie en vriend van Eva-Lianne, hebben zo te lijden, maar tegelijk zijn ze zo een voorbeeld van wie Jezus is. Eva lijkt op haar familie wat dat betreft, ook in haar zag je Jezus' karakter!!!

Ik kan nog steeds geen woorden vinden... toch weet ik dat er hoop is. Zowel voor Eva-Lianne, die goed terecht gekomen is, bij God, als voor haar nabestaanden. Ook met hen heeft God een volmaakt plan, dat we door de wazigheid van verdriet soms nauwelijks kunnen zien, maar dat er echt wel is.

Lieve Vader God, U die ons kent en ons gemaakt heeft en die het beste met ons voorheeft,

Vader God, ik wil U smeken, geef hen

... liefde die ze kunnen voelen, door uw Geest, door aanraking van elkaar.
... kracht van U alleen, waardoor ze aan U blijven vasthouden, voor altijd.
... rust, voldoende om 's nachts te kunnen slapen.
... geloof, in Uw heilsplan voor ons allen.
... genezing, dat ze kansen krijgen om te praten, huilen, zonder zich sterk te moeten houden.

Vader God, ik wil U vragen, geef ons

... wijsheid, om hen eerlijk te behandelen en de juiste steun te kunnen bieden.
... inzicht, in de pijn die ondraaglijk is.
... hoop, zodat we die te gepaste tijde kunnen delen.
... volharding, dat we hen mogen blijven steunen, ook na een lange periode.
... geduld, dat wij hen in ere laten en dat we hen kansen bieden om te huilen, rouwen.

Vader, ik smeek U: blijf dicht bij en houdt hen dichter bij U dan ooit! U geeft hoop! Wij verwachten alles van U!

Waarom... Waarom Eva?

maandag 24 maart 2008

Als een meisje (Eva-Lianne de Visser) van bijna 20 plots overlijdt door een auto ongeval ... dan vult het mijn hart vol ongeloof en onbegrip. Waarom Eva? Waarom nu? Waarom?

Toen mijn grootouders overleden, waren we redelijk voorbereid. Maar Eva ... 19 jaar ... En zo dicht bij ons, iemand die lang in onze jeugdgroep zat en nog steeds bij onze kerk hoorde. Niets heeft ons of haar familie of vrienden gewaarschuwd. Dood is ze. Ik snap er niks van. Zoveel mensen zijn kapot gemaakt vanbinnen. Als ik me al zo rot voel, wat gaat er dan door haar ouders heen? Haar broer, zus, vriend?

Waarom? Waarom 20 jaar vreugde en dan plots niets meer. Het maakt me bang. Ik ben niet bang voor de dood. Eva is bij God en zij heeft niks meer te lijden. Maar al de pijn die achterblijft, dat geeft me angst, angst voor het onverwachte in het leven.

Ik bid voor Gods genezing in de harten van haar ouders, haar vriend, broer, zus, vrienden. Genezing voor diegenen die het nieuws moesten brengen bij haar ouders; genezing voor die jongen die achter het stuur zat. Genezing voor zovelen. Genezing voor ons allen. Het doet echt pijn, alsof er een stuk van je hart is afgebroken.

Vader, genees ons hart.

vragen ... en nog meer vragen ...

vrijdag 21 maart 2008

Sommigen beweren dat het christelijk geloof een verzinsel is om antwoorden te geven op levensvragen. Je kent het wel; God heeft niet de mens geschapen, maar de mens heeft God geschapen om een aantal antwoorden te kunnen vinden op bestaande vragen.

De twee kanten zijn met de logica verdedigbaar: God schept de mens naar Zijn beeld dus is het logisch dat de mens verlangt naar een relatie met die Schepper. OF De mens ontstaat uit het niets en zit met levensvragen, dus verzint hij iets over een Schepper, waardoor hij 's nachts rustiger kan slapen: hij weet waar hij vandaan komt.

Er wordt wel steeds één ding over het hoofd gezien: Het christelijk geloof geeft helemaal niet alle pasklare antwoorden die mensen zoeken. Akkoord, ik ben christen, dus ik weet waar ik vandaan kom, waarom ik hier ben, wat het doel is van mijn leven en waar ik naar toe ga. Maar ik blijf met vele vragen zitten, geloof me.

Onlangs kocht ik een boek genaamd "Wat & Waarom ik geloof." Het zou je moeten helpen om jezelf beter te funderen in het christelijk geloof. Als je er doorheen bladert, zie je heel veel theologie die gebruiksvriendelijk in elkaar is gestoken, op maat van jongeren! Echt een boek voor mij, dat ik kan gebruiken om te groeien in mijn kennis en mijn geloof, en dat ik kan gebruiken in het jeugdwerk. Maar wat ik bijzonder boeiend vind aan het boek, is dat het bestaat uit 160 vragen! Geen antwoorden, maar vragen! Met andere woorden: als je als christen dus eindelijk een degelijk én gebruiksvriendelijk boek vindt dat gaat over het "wat" en het "waarom" van het geloof, dan heb je nog altijd niet alle antwoorden. Hooguit meer vragen dan voordien.

Natuurlijk is het boek bedoeld om je leidraden te geven om je eigen antwoorden te vinden, maar uiteindelijk hebben we nog steeds evenveel zin-vragen als andersgelovigen.

Christenen hebben geen pasklare antwoorden op elke vraag, dus dat kan nooit een reden zijn om een godsdienst uit te vinden. We zitten vaak met dezelfde vragen als anderen. We geloven in God als Schepper, we geloven in Gods volmaakte plan voor ons leven. Maar dat heeft bijna nooit iets te maken met de waarom-vragen, met de gevoelsvragen waar we mee zitten. Met andere woorden: We're all in the same boat here ;-)

Hoe groot is het heelal?
Wanneer ontstond God?
Waarom gaan mensen dood aan ongeneeslijke ziektes die niet hun eigen schuld zijn?
Wat is de mens?

creatieve levensplanning

woensdag 19 maart 2008

In mijn werk als jeugdwerker is het soms moeilijk om een overzicht te houden. Veel van wat ik doe is zo versnipperd en soms raak ik de rode draad volledig kwijt. Veel van de dingen waar ik aan meedoen, hebben niets met elkaar te maken, ik sta in allerlei projecten en programma's, ik geef leiding, ik werk mee, maar in een heel aantal verschillende soorten bedieningen.

Van onze "ex-voorganger" heb ik een aantal principes geleerd die ervoor zorgen dat je zonder schuldgevoel je eigen tijd kunt indelen op een manier die verstandig is voor zowel collega's, vrijwilligers, familie en alle anderen. De les die ik van hem geleerd heb gaat dan vooral om durven. Durven kiezen en durven nee zeggen. Durven mensen aanspreken op hun beloftes en durven verwachten van anderen wat je van jezelf verwacht (en omgekeerd).

Van mijn huidige "baas" in het jeugdwerk waar ik sta, heb ik de opdracht gekregen om bij te houden waar elk uur van mijn dag naartoe gaat. Dankzij zijn advies heb ik nu, na dit drie maanden te doen, een idee waar het meeste van mijn energie in gaat zitten.

Van een collega-jeugdwerker heb ik het advies gekregen om duidelijkheid binnen mijn huidige leven/functie te creeëren zodat ik ook echt visionair kan bezig zijn, niet enkel bijdragen aan een hoop versnipperde visies, maar aan de slag gaan met een groter geheel overzicht waarbij alles wat ik doe binnen die visie past.

Van mijn vrouw heb ik het advies gekregen om niet alleen naar vandaag te kijken, maar vooral te kijken naar mijn toekomst en hoe mijn "vandaag" daartoe kan bijdragen. Ook heeft zij me uitgedaagd om echt op een rijtje te zetten wat ik doe en wil en waar ik naartoe wil.

Ik geniet ervan, maar ben soms het overzicht kwijt. Mede dankzij al die adviezen, ben ik weer eens (had dat al eens gedaan) het boek "Creatieve Levensplanning" aan het doornemen van Paul Donders. Het helpt echt enorm veel, omdat het kijkt naar waar je vandaan komt, wat je nu doet, wat je goed en graag doet en waar je naar toe wilt. Het helpt je niet alleen om je talenten en gaven te ontdekken, maar ook om die in een langere termijn visie voor je carrière/leven te kunnen plaatsen.

Er zijn, behalve mijn huidige "verwarring", ook nog eens verschillende toekomstmogelijkheden die op mijn pad komen op vlak van jeugdwerk en ik MOET keuzes maken, vandaar dat ik er nu echt heel bewust mee bezig ben en ook veel voor bid. Ik ben heel wat aan het ontdekken, en heb een redelijk goed idee waar ik over 5 of 10 jaar wil staan, maar dat ga ik hier nog niet neerpennen ;-)

Het komt hier op neer: Waar ik vandaag aan wil bouwen, moet bijdragen aan waar ik mezelf over 5 jaar of 10 jaar zie staan. Ik wil niet in het wilde weg meedoen aan alles, want alles is wel goed, maar draagt het echt bij tot mijn eigen toekomstvisie?

Het is een heuse carrière analyse aan het worden, misschien overdreven, maar hey, het gaat uiteindelijk om verantwoord omgaan met de tijd en talenten die je hebt gekregen (zoals ook in dat boek naar voren komt). Dus het is die moeite echt wel waard denk ik.

huisvader

Vanochtend zit ik lekker thuis ... Vanmiddag nog genoeg werk te doen :-)

09:00 Sjoerd ziet er moe uit, maar toch moeten we nog winkelen. We stappen in de auto en rijden naar de supermarkt.

09:20 We staan aan de kassa met een volle kar, en NIETS vergeten!

09:30 We rijden weg dankzij het feit dat ik EERST bij de beenhouwer een bonnetje trok, dan de boodschappen heb ingeladen om vervolgens net terug binnen te wandelen als het mijn beurt is. Mensen kijken maar zeggen niets (gelukkig woon ik niet in Den Haag!)

09:35 We laten bloemen vallen op de stoep van Sjoerd's grootouders.

09:45 Sjoerd krijgt als beloning een verse pamper en mag direct zijn bed in: grote glimlach en hij vertrekt onmiddellijk naar dromenland yippie!

10:00 Alle boodschappen zijn uitgeladen.

10:25 Huis is geveegd.

10:40 20 blogs gelezen via Google Reader.

10:42 Enige trots verschijnt op het moment dat ik klik op "Bericht Publiceren".


By the way: Leda: thanks for always sweeping the house, I do it once and sound so proud but you do it all the time: thanks! And by the way: Leda: Ik heb een badjas gekocht ...

En by the way: de rest: Ik praat ook in "real life" met Leda hoor, don't worry, I haven't gone mad - I already was...

The Boy Experiment!

vrijdag 14 maart 2008

De twee jongens-dagen zijn nu voorbij en daarmee is het experiment officieel afgelopen!
 
Drie jongens ... als ze dan drie zussen tegenkomen dan kunnen ze trouwen ;-) Onlangs hoorde ik van zoiets maar dat waren er maar 2 geloof ik. Maar ja, dat blijft hun eigen keuze ;-)
 
Mensen zullen ook direct hun commentaar klaar hebben: opmerkingen over 'doorgaan tot je een meisje hebt' of over 'voetbalelftal' zullen onvermijdelijk zijn, take my word for it.
 
Qua kleren kiezen is het natuurlijk ook leuk - heel veel hebben we al dus moeten we alleen seizoensgebonden af en toe wat bijhalen.
 
Drie jongens geeft ook een gevoel van bonding "wij vier tegen de mama" haha. Maar ja jongens trekken meer naar hun moeder dus wie weet is het wel omgekeerd ;-)
 
Hoe dan ook het is een goed gevoel - zowel bij meisje als bij jongen. Beiden zijn welkom. Ik ben echt blij dat er een derde komt!
 
Wat al vast ligt is dat het niet beiden gaat worden: er zit er echt maar ééntje in!
 
En hij/zij beweegt al, zalig, Leda voelt het al!!!!!
 
Dus nu gaan we verder met nieuwsgierig zijn, genieten van de bolle buik en verwachten ...

tussen de regels door ...

In een vergadering ...
Mensen wat fijn dat we er allemaal zijn!

Brugge en Gent, ik haal het altijd door elkaar.

Ben je net getrouwd, waarom heb je dan geen wallen onder de ogen?

Moeten we geen bloemetje sturen naar dinges? Ja, goed idee, dat doen we direct.

Zullen we volgende keer aan de éne kant van de wereld samenkomen of liever aan de andere kant? Het midden is bezet. Het andere midden is € 9000.

Geert Soete? Is dat die die zo ... (armen in de lucht zwaaiende en heen en weer bewegend)? Ja zegt iedereen enthousiast, dat is die!

We moeten de tijger vernoemen, misschien kan hij zelf even langs komen. Goh, de tijger verkoopt overal warme broodjes, bij jou ook?

Laat de doden de doden begraven! Pas op of ik ga naar huis!

Ik heb dat ook op de startdag gedaan! Startdag? Is er een startdag? Wanneer is dat dan? Op 1 januari of 1 september? Waar starten we dan mee?

Als je geld wilt moet je erom vragen!!!

Dit is niet gemeen bedoeld dit is gewoon nonsens tussen de regels door. Ik heb genoten, ook van de rest.

The Girl Experiment!

dinsdag 11 maart 2008

Hoe kan zo’n experiment nu ooit slagen als je de hele dag moet werken en bezig zijn …

Toch heb ik er wat van gevoeld (niet geleerd J)…

Meisjeskleren kiezen is leuk want dat heb ik nog nooit gedaan …

Er zou een vrouw bijkomen in mijn leven … En dat zou best een grote verandering zijn … Ik heb maar drie vrouwen in mijn leven waar ik mij echt bij op mijn gemak voel. Ik en vrouwen dat klikt niet zo super goed – bewuste keuze, soms raar, meestal fijn. Wel, dus zou een dochter (jaja, ik heb 2 dagen gehad om aan het woord te wennen haha) zeer welkom zijn om die drie vrouwen te vergezellen…

Ik denk dat ik ook veel beschermender zou zijn dan met de jongens – maar da’s enkel een gevoel…

But hey – is dit heel gedoe niet één groot gevoel? Ja inderdaad, zo zat het in elkaar.

Wat heb ik nog gevoeld in die 2 dagen …

Eigenlijk het grootste gevoel was … dat er gewoon weinig verschil zit tussen jongens en meisjes… Iedereen is anders. Sommige meisjes zijn echte tomboys en andere jongens zijn super gevoelig. Je kunt niet op voorhand bedenken hoe verschillend een meisje zou zijn van een jongen.

Maar ja, ’t was echt wel een leuke ervaring, want voor 2 dagen wist ik het geslacht.

Nu 2 boy days ;-)

iemand op wie je kunt rekenen

maandag 10 maart 2008

"Als je iemand's vertrouwen wilt 'winnen', zul je jezelf moeten bewijzen, laten zien dat je betrouwbaar bent", las ik onlangs in een artikeltje. Klinkt logisch hè, niemand houdt van teleurstelling, dus lijkt het logisch dat je eerst maar eens moet bewijzen wat voor een vriend je bent, voordat iemand je als vriend gaat zien.

Toch lees ik op vele blogs dat mensen op zoek zijn en blijven naar betrouwbare anderen: vrienden met wie je je leven kunt delen. Velen hebben die nog niet echt gevonden, of dachten het en zijn teleurgesteld.

Kijk, als iedereen weet hoe belangrijk vertrouwen, eerlijkheid, oprechtheid, openheid, gevoelens, rekenen op, ... is, maar bijna niemand vind die dat ook kan zijn, dan betekent dat dus dat we er zelf ook niet zo super in zijn. Anders hadden "jullie betrouwbaren" elkaar allang gevonden ;-)

En het is zo: hoe belangrijk wij vertrouwen ook vinden, wij stellen elkaar als mensen constant teleur. Hoe hard we onszelf ook bewust zijn van onze gevoelens, we presteren het toch steeds om andermans gevoelens te kwetsen. Hoe graag we ook op een ander willen kunnen rekenen, we houden vaak zelf ons woord niet eens.

En daar zit volgens mij de sleutel: kijk in je eigen hart, en meet de ander volgens die maatstaf. Kwetst iemand jou? Vergeef hen en besef dat ook jij bekwaam bent om te kwetsen. Maar ga in elk geval door.

Mensen, laat elkaar niet vallen wegens teleurstelling of gekwetste gevoelens; vergeef en ga door.

Begin elke nieuwe vriendschap met 100% vertrouwen, en laat het niet zomaar afzwakken.
Laat je kwetsen. En ga door. Laat iemand jou teleurstellen en bewijs het tegendeel door er te blijven zijn voor die ander.

Meet anderen met de maatstaf waarmee jij gemeten zou willen worden. En wees een betrouwbare ander voor wie je ook tegenkomt.

It's a girl! (the experiment)

zondag 9 maart 2008

Je mag mij voor gek verklaren ... Maar ik wil gewoon weten hoe het voelt om te weten wat voor geslacht ons derde kindje gaat hebben ...

Hoe voelt het om te weten dat we 3 jongens zullen hebben? Hoe voelt het om te weten dat het eerste meisje onderweg is? Ik heb er geen idee van, want ik weet het nog niet!

En omdat het in deze maatschappij toch altijd gaat om gevoel en ervaring, heb ik besloten om een experiment te doen, met als enige proefkonijn: mezelf.

De komende twee dagen ga ik "doen alsof" het een meisje wordt. Daarna zal ik twee dagen doen alsof er een jongen onderweg is.

Alles wat ik denk of voel in verband met de baby in de buik, zal in het teken staan van het geslacht dat het dan op dat moment is. In de hoop dat ik op 't einde zal weten hoe het voelt ;-)

Mijn bevindingen zal ik dan ook hier neerpennen ... Het nut? Who cares!

Sean & Juleke ... en de kleine Sjoerd

woensdag 5 maart 2008

Juleke was dit weekend eindelijk bij ons op bezoek ...

Klik hier voor het verslagje :

Jules op bezoek