politiek is rot??

Welke partij of strekking geniet jou voorkeur vandaag?

En als het niet 1 partij is, welke dingen zijn dan voor jou belangrijk, moest er iemand een partij oprichten naar jou zin?

gebed?

Gebed maakt een verschil en het werkt. Dat weet en geloof ik. God is echt. Hij hoort ons gebed.

Maar is gebed niet erg uitgehold? Ik zal voor je bidden .... en voor de rest laat het ons koud. In de Bijbel staat daar zelfs een verhaal over. Bidden, maar gen eten of drinken geven.

Ik wil trouwens graag voor jou bidden, mail maar als je iets hebt. Maar kan ik nog iets anders betekenen voor je?

Is gebed echt genoeg? Verwacht God niet meer van christenen - ELKE keer dat we bidden?

lifecoaching?

Ik geloof heel erg in coaching. Omdat mensen voor elkaar gemaakt zijn.

Mensen die voor anderen klaar staan, luisteren, helpen, bijsturen en een ander begeleiden in een proces. Wat dat proces ook is. Hoe lang het ook duurt.

Maar zijn er hier mensen die die nood zien bij zichzelf? Heb jij vrienden, collega's, etc ... die jou coachen, helpen, bijsturen? Heb je er nood aan? En op welk gebied dan?

Zijn er mensen op zoek naar life-coaching?

pro-life??

Wat ik mij al een tijdje afvraag: Waarom noemt men Bush en soortgenoten zo pro-life?

Akkoord, hij is tegen abortus en Obama niet. Maar omgekeerd is Bush ook niet tegen massamoorden (onder het mom van verdediging) van andere volkeren, iets wat Obama juist wel wil minderen.

Ik stel het als karikaturen voor, maar mijn vraag is: Wie is er nu echt pro life?

condooms

Ok, ik begrijp dat de Katholieke Kerk geen promotor is van vrije seks. Dat heeft te maken met waarden en normen vanuit het christelijk geloof.

Maar is er geen beter alternatief dan te zeggen: Condooms mogen niet? Is seks enkel bedoeld voor de voortplanting? Is er geen alternatief te vinden om zowel losbandigheid als ziekte tegen te gaan zonder condooms te bannen?

nationalisme?

Is nationalisme gelijk aan racisme? Of is het eerder een opkomen voor wie je bent, zoals dat ook individueel gebeurt, maar dan als volk?

Ik ken een aantal mensen die echt Vlaamsgezind zijn, maar toch niet racistisch ingesteld zijn. Kun je strijden voor je land, je eigenheid, zonder als racist over te komen? Is daar enige balans te vinden? In welke dingen komt racisme duidelijk wel naar boven?

Jezus als revolutionair?

"Als Jezus vandaag zou leven, zou Hij een christen zijn?" vraagt iemand in een boek dat ik lees. Het ligt in de lijn van de uitspraak van Ghandi: I like your Christ, but not your Christians. Christians are so unlike Christ. Zou Jezus enkel sommige dingen in de kerk aanpakken, en verder tevreden zijn? Of zou Hij ons duidelijk maken dat we het - bijna - allemaal verkeerd begrepen hebben?

time manegement cliche?

Tijd en discipline.

Hoe moeten leiders, of gewoon mensen, omgaan met hun tijd? Hoe vind je de juiste balans tussen alle dingen waarmee je bezig bent? Wanneer zeg je ja of nee tegen iets, hoe deel je je leven in? En wat is wel of niet gezond?

seks?

Waarom durven mensen niet openlijk over seks te praten? Waarom krijg je een veroordelende blik als je het onderwerp openbaar aansnijdt? Waarom krijg je zo vaak de indruk dat seks gelijk staat met losbandigheid? God heeft het toch geschapen? Wat is het dan dat mensen remt om er openlijk over te praten?

Ja tegen Jezus maar nee tegen de kerk?

Ik zie veel jongeren en ouderen de kerken verlaten. Ik zie er ook veel die niet eens de moeite doen om een kerk te zoeken. Volgens mij zijn ze God en Jezus niet allemaal beu (sommigen wel uiteraard), maar wel de kerk. Volgens mij lopen er veel christenen, of halfchristenen rond zonder dat ze naar een kerk gaan, omdat die kerk hen juist niet aanspreekt, of misschien zelfs tegenhoudt om verder te gaan met God. Bestaan die mensen echt? Are you out there? En wat is er volgens jou dan mis met de christelijke kerk vandaag?

echte vriendschap?

Ik hoor van heeeeeel veel (ja, echt heel veel) mensen dat ze zich vaak alleen voelen en dat ze echt op zoek zijn naar betrouwbare, diepgaande vriendschappen. Die nood is er. God heeft ons zo geschapen volgens mij. Maar hoe komt het dan dat ze die echte vrienden dan nooit vinden of niet lang kunnen vasthouden? Iedereen zoekt het en heeft het nodig en verlangt er naar, maar heel vaak is teleurstelling het enige resultaat. Waarom kunnen mensen elkaar niet vertrouwen als ze weten dat juist dat hetgene is dat ze nodig hebben?

gezonde voeding?

Ik eet gezond, denk ik, maar wil proberen iets aan mijn eetpatronen te veranderen. Meer maaltijden, of juist minder ofzo. Geen dieet. Gewoon een anderpatroon, maar ik wil niet plots iets belangrijks overslaan.

Waar kan ik een goede uitleg vinden van de schijf van 5 (van gezonde voeding)?

e-boeken?

Ik ben de laatste zes maanden enorm veel aan het lezen, maar ik vraag mij af ...

Waar kan ik e-boeken kopen? Een boek maar dan in digitale vorm voor op een USB-stick, SD-kaart of PDA...

Dat is waarschijnlijk goedkoper, en handiger om mee te nemen...

vragen onderweg...

De komende paar berichten zal ik een paar vragen stellen. Eenvoudige en complexe vragen. Pik er eentje uit tussen mijn berichten of Notes op Facebook en geef maar antwoord...

How was the trip to the ship? (English version)

(Klik hier voor Nederlands)

Several people asked us about our week on board the ship Logos Hope. It was
extremely good in every way.

That was the short version. If you want to read the longer version, please continue
reading.

Sean was overwhelmde from beginning to end! As soon as we arrived on the boat,
Johann made it clear to him that it is not a boat, but a ship! We knew that of
course, but thought to keep things simple for that little boy. well, whatever :p

Then Sean went looking for the captain. The ship wasn't going to leave Scheveningen
during the week we were there and Sean's grandpa had told him that this was because
the captain was on holidays. Sean had to proove his granddad wrong and so he went
looking around, asking every single person:"Are you the captain?" It didn't take long before someone told him "yes, I am" and even in Dutch! The rest of the week,
Sean kept on looking for the captain, saying "captain, captain, hello!" whenever he
saw him, no matter of the captain was in a meeting, having a meal with the family,
giving a speech or walking around in his uniform. The captain was Sean's big friend!

Sean and Sjoerd were watching boats all day every day. Loads of boats were moving around in the waters and we got to hear stories all day every day! For those who don't know Sjoerd's language, this is how he says "Look, a boat!": "Kijk wewe dalaba ladie toe valawe le boote!" Pay attention to his first and last word in a sentence. And this didn't ever stop. In the morning they got up, ran to our bed, opened the curtains to see the boats. During meals, all the time they were busy with the boats outside.

Sytske is in an age where she doesn't really like new faces, but even she enjoyed all the interaction going on with her and around her.

We couldn't imagine ourselves living on board with the kids. A week is ok, but to live there, not our piece of cake :p There are quite a few families on board and they really have a great time. But we do admire them because it is quite a sacrifice!

We went to the beach a few times, and to Scheveningen town. We were free and used our time accordingly. We didn't have work to be done, no responsibilities, no targets to reach other then to rest and spend time with friends. We didn't have to cook, everything was taken care of just like for the crew onboard.

There is a school on board with a little playgarden. The boys and also Sytske, had a great time there! Imagine a play garden ON a ship! Heaven!

I - Henri - got to read a few books. It has become really freaky to see how much I've been reading the last few months: reading has actually become an addiction. A week away gave me some time to read. One book that I read partly about 5 years ago, I finally picked up again to continue reading it. It's called "Passages of Marriage" and indeed, it was time for me to get to the next passage :-). Another book, about mentorship, that I had just read last month, I read again last week. This time a bit more with a critical eye, which gave me the chance to find out what is missing for me. It's called "Connecting". The third book I read was "Waarom" by Peter Scheele, about question-driven coaching. Very exciting but a bit too much focussed on one area of coaching. Well, I learned a lot. Meanwhile I am reading a next book, called "Generous Orthodoxy" by Brian McLaren, bought on board Logos Hope! Very provocative so stimulating my thinking, just the way I like it!

Leda spent as much time as possible with Olivia and we also spent a lot of time together with Karen. Olivia is a good friend of Leda, from when they were crew together on board Logos II. real friendship, maybe there is less contact, but when you get together, everything feels like it was yesterday. Olivia is from Panama and is in charge of finances on board. She also came a few days with us to our home afterwards.

Karen worked with us in Belgium for 2 years and that's how we both became friends with her. We have the same vision and passion, altough we are different in gifting. Karen's presence in Belgium was very stimulating to us. So it was a great joy to see her on Logos Hope, getting chances to be herself and to use her gifting to the full to serve God and others. She is growing. It's a pitty we weren't able to provide these possibilities for her when she was in Belgium. It's great to see how God continues with her!

A highlight for Henri was a meeting with one of his mentors, womeone who is in a similar work & church situation as Henri, only 15 years further on the road and thus with more experience. These talks are such a help!

We really enjoyed our time with friends! Karen & Olivia were the ones who invited us, but we also spent time with some others we knew from before, when we were living and working onboard Logos II. For Henri that is 12 years ago, for Leda 9. It was great to not be in a setting of a meeting, conference, training, and just to be there without work to be done, to spend time with people. We got the chance of meeting some new people too, just relacing and hanging out together. Some of the visitors during the week were also familiar from before. It's all about people! Too bad we didn't get to see Marjan, she's the Belgian working on board, but she's currently in Schotland, working on preparations for the ship's visit over there.

We were also really impressed with the work of Logos Hope! We knew all about it, we both salied and worked with a ship like that, but still, after a while it becomes something distant even though we have always been updated with pictures, stories and video's. Being on board for a week makes a difference!

Their motto is "Bringing Knowledge, Help and Hope". The knowledge they bring is mainly through the books they sell and give away, especially in poor countries. They help they offer is through local building projects and relief work. They bring hope by sharing Gods love to visitors in many ways! A different part of the ministry is the crew itself. Most people living and working on board, are part of a 2 year christian training program. When the ship is in Europe, it's more about presenting the work, rather then doing relief work, but still, we got to taste the vision!

It's amazing to see such a big ship bought and rebuilt to do professional and qualitative missionary work. All that just with volunteers, nobody actually gets paid for it! God goes with them and this is clear everywhere you go. It also helps us to see again a bigger picture of the work of OM, the organisation we work for.

It's all about people, and we experienced that oruselves too! You can find photo's on Henri's Facebook page! There, yuo will also see stuff we forgot to mention here, like Sjoerd's birthday and the Dutch FISH we ate!

Websites:
http://www.logoshope.org
http://www.om.org
Feel free to click through to our blog and navigate between Henri's, Leda's blog and all the pictures.

Kind regards,

Henri, Leda, Sean, Sjoerd & Sytske

Hoe was het op het schip? Een verslagje...

Verschillende mensen vroegen ons hoe onze week aan boord van de Logos Hope was. Het was bijzonder goed, in alle opzichten.

Tot zover de korte versie. Wie de langere versie wenst, leest maar gewoon verder.

Sean was van het begin tot het einde onder de indruk. Zodra we aankwamen op de boot, werd hem door Johann duidelijk gemaakt dat het niet om een boot ging maar om een schip. Wij wisten dat wel natuurlijk, maar we wilden het simpel houden voor die kleine jongen, ach... whatever :p.

Vervolgens ging Sean op zoek naar de kapitein. Het schip zou namelijk heel de week Scheveningen niet verlaten en dat kwam volgens Sean's opa doordat de kapitein op vakantie was. Sean moest en zou opa zijn ongelijk bewijzen en ging dus naar iedereen toe met de vraag; "Ben jij de kapitein?" Het duurde niet lang voordat iemand - in het Nederlands zelfs - daar'" ja" op antwoordde. De rest van de week liep Sean hem te zoeken, en zodra hij hem vond riep hij steeds "kapitein, kapitein, hallo!" ongeacht of de kapitein nu in vergadering was, aan tafel met de kids zat, een toespraak aan het houden was of gewoon in uniform rondliep. De kapitein was Sean's grote vriend!

Sean en Sjoerd zaten zowat heel de dag ook naar buiten te kijken, in het water voeren allerlei bootjes, en bij elk bootje dat bewoog, kregen we hele verhalen te horen. Voor degenen die Sjoerd's taaltje niet kennen, zo zegt hij "kijk, een bootje": "Kijk wewe dalaba ladie toe valawe le boote!" Let dus altijd goed op zijn eerste en zijn laatste woordje in een zin. Het hield maar niet op, van 's morgens tot 's avonds. 's Morgens stonden ze op, renden ze naar ons bed, gooiden ze het gordijn open om de bootjes te zien. Tijdens het eten, tussendoor, altijd maar bezig met de bootjes buiten.

Sytske is soms een beetje eenkennig, maar dat viel in deze trip best wel mee. Ook zij genoot van de interactie en al het interessante dat om haar heen gebeurde.

We kunnen het ons niet echt voorstellen om aan boord te wonen met kids. Een week, ok, maar er echt gaan wonen, niks voor ons :p. Er wonen wel veel families, en zij hebben het er echt wel goed. Toch hebben we enorme bewondering voor de mensen die dit doen, het is echt een opoffering van heel wat!

Een paar keer zijn we ook naar het strand gegaan, en naar Scheveningen zelf. De vrijheid die we hadden hebben we ook op die manier goed kunnen gebruiken. We hadden geen verplichtingen, geen job to be done, geen doelstellingen behalve dan te rusten en tijd met vrienden door te brengen. We hoefden niet te koken, alles werd voor ons gedaan net zoals dat voor de bemanning gebeurt. Aan boord van het schip is een school, met daaraan vast een kleine speeltuin. De jongens, en ook Sytske, hebben daar een reuzetijd beleefd! Stel je voor, een speeltuin OP een schip! Heaven!

Ik – Henri - heb weer een paar boeken gelezen. Het is echt freaky om te zien hoe ik de laatste maanden boek na boek verslind; Ik lees plots graag en dat is echt een verslaving geworden. Een weekje rust gaf me dus ook de kans om veel te lezen! Een boek dat ik een jaar of 5 geleden al gedeeltelijk gelezen had, heb ik nu eindelijk weer opgepakt om het vervolg te lezen. Het heet “Passages Of Marriage” en ja, ik was wel toe aan de volgende passage ;-). Een ander boek, over mentoraat, dat ik vorige maand al had uitgelezen, heb ik de afgelopen week opnieuw uitgelezen. Deze keer iets kritischer, hetgeen me ook helpt om te zien wat ik mis in dat onderwerp. Het boek heet “Iedereen een Mentor". Het derde boek dat ik las is het boek "Waarom?" van Peter Scheele, over vraaggestuurde coaching. Heel boeiend maar een beetje te fel op één situatie gericht. Ach ik heb veel bijgeleerd. Ondertussen zit ik weer in het volgende boek, “Generous Orthodoxy” van Brian McLaren, aan boord gekocht! Erg provocerend en dus stimuleert het mijn denken, just the way I like it!

Leda heeft vooral zoveel mogelijk tijd besteedt met Olivia, en samen brachten we ook veel tijd door met Karen. Olivia is een goede vriendin van Leda, van vroeger, toen ze samen als bemanning aan boord van de Logos II woonden. Echte vriendschap, het contact vermindert misschien met de jaren, maar als je weer samen bent, pik je de draad zo weer op. Olivia komt uit Panama en doet de financiën aan boord. Olivia is achteraf nog 2 daagjes met ons mee naar huis gekomen.

Karen is iemand die 2 jaar met ons heeft samen gewerkt in België en zo zijn we allebei bevriend geraakt met haar. We hebben dezelfde visie en passie, ondanks onze verschillen in talenten en kunnen. Karen’s aanwezigheid in België was erg stimulerend voor ons. Het is dan ook heerlijk om te kunnen zien dat ze op de Logos Hope kansen krijgt om zichzelf te zijn en haar eigen gaven en talenten ten volle te benutten ten dienste van God en anderen. Ze groeit echt. Jammer dat wij haar die kansen in België niet konden geven. Fijn om te zien dat God met haar verder gaat!

Een hoogtepunt voor Henri was een gesprek met één van zijn mentors, iemand die in kerk en werk in een vergelijkbare situatie zit als Henri, alleen een jaar of 15 verder staat en dus meer ervaring heeft. Echt behulpzaam, zulke babbels!

We hebben echt genoten van de tijd met vrienden. Karen en Olivia hadden ons uitgenodigd, maar ook met anderen die we van vroeger, onze eigen tijd op de Logos II, nog kenden, hebben we kunnen bijpraten. Voor Henri gaat dat 12 jaar terug, voor Leda 9 jaar. Het was heerlijk om niet in een setting van conferentie of vergadering of training te zijn, gewoon daar te zijn zonder verantwoordelijkheid en gewoon tijd door te brengen met mensen. We hebben ook de kans gehad om wat nieuwe mensen te ontmoeten, gewoon relaxed van mens tot mens. Zalig was het om ook af en toe bezoekers te zien die je ook wel ergens van kende van vroeger. Mensen, daar gaat het om! Jammer dat we Marjan niet konden ontmoeten, zij is de enige Belg aan boord, maar zij werkt nu mee met het voorbereidingsteam in Schotland, waarn het schip straks naar toe vaart.

Van het werk van de Logos Hope waren we ook enorm onder de indruk. Je weet het wel, we hebben zelf allebei met zo’n schip meegevaren en gewerkt, maar toch, op den duur wordt het een ver-van-mijn-bed show, ook al krijg je mails, video’s en brieven over het werk. Aan boord zijn voor een weekje maakt een groot verschil.

Hun motto is: “Bringing Knowledge, Help and Hope”, wat betekent, “Kennis, hulp en hoop brengen”. Ze brengen kennis voornamelijk door de boeken, die ze aan spotprijzen verkopen of weggeven, vooral in armere landen. Ze brengen hulp door in elk land waar ze komen mee te werken aan bouwprojecten of ontwikkelingshulp & materialen te leveren. Ze brengen hoop doordat ze op allerlei manieren Gods liefde laten zien aan de bezoekers! Een ander onderdeel van het werk is de bemanning zelf, de meesten die aan boord werken doen dat in het kader van een christelijk training programm gedurende twee jaar. Wanneer het schip in Europa is, richt men zich veel meer op presenteren van het werk, dan het eigenlijke werk zelf, maar toch konden we heel wat proeven van de sfeer en de visie!

Dat zo een groot schip aangekocht en omgebouwd kan worden om professioneel en kwalitatief werk te leveren tot een heuse missionaire bediening, ongelooflijk! Petje af. En dat allemaal met enkel vrijwilligers, niemand krijgt er een loon voor betaald! God gaat met hen mee, en dat zie je door alles heen! Het geeft ook een breder beeld van OM, de organisatie waarvoor we werken, en waar OM voor staat.

Het hele werk gaat om de mensen, en dat hebben we ook aan den levende lijve mogen ervaren! Foto’s zijn te vinden op Henri’s Facebook pagina! Via de foto’s zie je ook gelijk de dingen die we hier in dit verslag niet vermelden, zoals Sjoerd’s verjaardag en het eten van Hollandse VIS!

Websites:
http://www.logoshope.org
http://www.om.org
Klik ook hier boven tussen de site door, op Henri, Leda, Nieuwtjes, Foto's, etcetera!

een weekje op een megagroot schip

Sommigen van jullie weten al dat ik in een ver verleden, toen ik 18 was, een paar jaar op een schip heb gewoond. Dat schip is ondertussen 2 maand geleden in stukjes geknipt en op de schroothoop gesmeten.

Maar er is vervanging. De Logos 2 (zelf al een vervanging van de op de klippen gelopen eerste Logos) is vervangen door de "Logos Hope".

Over de kerntaken en kernwaarden van de schepen ga ik een andere keer wel iets zeggen.

Wij zijn uitgenodigd door een paar vrienden om een week gratis aan boord in een gastenverblijf te komen logeren. Twee kajuiten naast elkaar, een voor ons en een voor de kids. Met eigen badkamer, naar 't schijnt. Vakantie dus. Cruisen zonder te varen.

Op dat schip woont 350 man, en daarbovenop kunnen ze ook nog eens 150 tijdelijke gasten te slapen leggen. Het is een schip dat internationale wateren gaat bevaren, maar tijdens de week dat wij er zijn zal het schip stilliggen in Scheveningen

Meer info: http://www.logoshope.org Vooral de foto's zijn zalig, het is een machtig groot schip!

Ik ga uiteraard ni zo fel bloggen en feesboeken deze week ;-)

Vragen altijd welkom!

Henri

Christenen weten alles (ANKOC les 3)

Na het lezen van het boek A New Kind Of Christian, had ik besloten een aantal lessen die ik leerde hier op mijn blog neer te pennen.

Voor les 1, klik hier, voor les 2, klik hier. Hieronder volgt les 3.

De gemiddelde voorganger of jeugdleider van een evangelische kerk ziet het o.a. als zijn taak om alle vragen van mensen met een deftig, bijbels antwoord te voorzien.

Waar we ook gaan of staan, heel mijn leven ben ik het al gewoon dat de leiding van de gemeente de antwoorden wel heeft. Hooguit bij extreme voorvallen zoals de dood, durven ze toegeven dat ze ook niet alles weten. Maar voor alle andere vragen, is er een antwoord.

De Bijbel voorziet inderdaad ook voor een groot deel in die antwoorden. Maar ik merk toch dat veel van onze antwoorden goedkoop overkomen. Iemand stelt een vraag, wij geven een antwoord.

Maar is dat wel de opdracht van kerkleiders, om iedereen te voorzien in antwoorden?

Zijn vragen niet veel verhelderend?

Zijn de antwoorden misschien wel voldoende voor de persoon die ze geeft, maar niet voor de toehoorder?

Of zijn we zelf in die pasklare antwoorden gaan geloven omdat we ook geen beter alternatief hebben?

Is dit niet eerder een vervormen van het Bijbelse verhaal & boodschap?

Houden we ons zelf niet voor de gek als we denken overal een antwoord op te hebben?

Hoe deed Jezus dit zelf? Stelde Hij ook niet allerlei vragen ipv pasklare antwoorden te geven?

Is het niet beter om eventueel wat uitleg bij de eigen beleving te geven en dan iemand uit te dagen het mysterie zelf in de Bijbel te gaan ontdekken?

Doen we de Bijbel geen tekort als we denken dat wij die bijbelse antwoorden kunnen samenvatten voor een ander?

Uiteraard is een balans nodig he, onderwijs bestaat niet enkel uit, "zoek het zelf maar uit, hier zijn wat vragen". En uiteraard, zoals ik al zei, is de Bijbel behoorlijk helder over een aantal fundamentele christelijke leerstellingen. Maar toch lijkt het me minder hypocriet als we bij de concretere thema's durven te zeggen "ik weet het niet" dan als we een cliche antwoord geven met de mededeling, "slik dit nou maar, dat heb ik ook gedaan"...

My Lord is the Lord of the Dance

Leda en ik zijn naar Antwerpen afgezakt om een voorstelling van Lord Of The Dance bij te wonen. Maar er zijn geen woorden voor een verslag. Het was onvoorstelbaar. Een wirwar van woorden dus.

Kracht - emotie - schoonheid - stem - gevoelens - spel.

Schoenen - strijd -violen - blijdschap - angst - balans.

Harmonie - overwinning - fluitspel - kleuren - degelijkheid.

Mannelijkheid - vechtlust - tederheid - danskunst - vrouwelijkheid - elegantie - kus.

Goed - kwaad - creativiteit - details - lawaai - stilte - synchronisatie.

Afwisseling - karakter - samenspel - spanning - verrassing.

Het allermooiste vind ik hoe God er in weerspiegeld werd. De schrijvers en makers en uitvoerders en ondersteuners laten zo duidelijk zien dat de mens naar Gods beeld is geschapen:

We zitten zo boordevol goede creativiteit!

Mijn God is de Lord of the Dance. The Lord Of Everything. En wij mogen op Hem lijken? Wow!

emptyhanded but alive... MAJESTY!

Laatste blogbericht / FB-Note gelezen?

http://www.facebook.com/note.php?raea69c7b=&note_id=54114793279&refid=21

Mijn laatste feesboekstatus "emptyhanded but alive and transformed
through Christ" komt gedeeltelijk uit een ander lied dat we soms
zingen in onze kerk; Majesty; prachtige tekst, krachtige muziek. Het
gaat over hoe klein wij mensen zijn en hoe groot en genadig God is...
Empty handed, want ik ben niks zonder God, alive, want ik heb alles
aan Hem te danken.

Here I am, humbled by your Majesty, covered by your grace so free.

Here I am, knowing I'm a sinful man, covered by the blood of the Lamb.

Now I've found the greatest love of all is mine since you laid down
your life, the greatest sacrifice.

Majesty, Majesty,

Your grace has found me just as I am, empty handed, but alive in your hands.

Majesty, Majesty, forever I am changed by your love, in the presence
of your Majesty.

Here I am humbled by the love that you give, forgiven so that I can forgive.

Here I stand, knowing that I'm your desire, sanctified by glory and fire.

Now I've found the greatest love of all is mine, since you laid down
your life, the greatest sacrifice.
© Delirious!

een teken van een levende God

Vanavond was ik in een Praise / samenzang en een van de bandleden op het podium deed op een gegeven moment de oproep aan de zaal om alleen nog mee te zingen als je de woorden ook met je leven wilde waarmaken. Hij hield het kort, en het kwam hier op neer:

Zing je mee, zing dan niet enkel met je stem, maar met je hele leven, ook als je straks weer naar huis gaat.

En net nadat hij dit zei, zette de band het onderstaande nummer in. Het lied werd ingeleid door de vriend van Eva-Lianne en een van haar beste vriendinnen. Eva-Lianne stierf vorig jaar in een auto ongeluk.

Het feit dat deze twee mensen, en de hele band eigenlijk, dit lied vol overtuiging konden spelen, vlak nadat zij zelf de oproep hadden gedaan om alleen nog maar echt te zingen als je het meende, liet mij weer zien hoe groot God is. Als je zoiets meemaakt en een jaar later op zo een moment vol overtuiging deze woorden kunt zingen, dan is God echt bezig in je leven.

I'm giving you my heart, and all that is within
I lay it all down for the sake of you my King
I'm giving you my dreams, I'm laying down my rights
I'm giving up my pride for the promise of new life

And I surrender all to you, all to you
And I surrender all to you, all to you

I'm singing You this song, I'm waiting at the cross
And all the world holds dear, I count it all as loss
For the sake of knowing You for the glory of Your name
To know the lasting joy, even sharing in Your pain
©2000 Vineyard Songs (UK/Eire)
Words and Music by Marc James


Mensen, onze God leeft. Hij is echt. En Hij bewijst het aan diegenen die hun leven aan Hem overgeven.

Henri