christenen, vier toch Halloween!

Elk jaar rond Halloween ga ik op onderzoek uit naar wat mensen er nu weer over te zeggen hebben. Je komt steeds grotere onzin tegen. Dit jaar schrijf ik zelf iets: Boe!

Goed, laat ik direct to the point komen: Vele christenen zijn van mening dat je als christen niet mee mag doen aan Halloween. De twee grootste redenen zijn de oorsprong van het feest en de betekenis van het feest voor Wicca-aanhangers. De oorsprong is duivels, dus het feest is duivels. En: De Wicca's zien het als een feestdag, dus is het een Wicca-feest, een satanisch feest dus.
Onzin, zeg ik. Noch de oorsprong, noch de betekenis die een beperkte groep mensen eraan geeft, mag een reden zijn om niet zelf deel te nemen aan een cultureel feest.

1. De oorsprong
De oorsprong van Halloween bevindt zich in het gebied van de Kelten, die aan het einde van de zomer elk jaar het dodenfeest vierden. Ze waren nauw verbonden met de natuur, en omdat de winter kwam, stierf een stukje natuur, en daar ging een feest mee gepaard. De druïden geloofden dat Samhain (de god van de dood) op 31 oktober de geesten van de mensen die dat jaar gestorven zijn, vrijliet. Die geesten gingen dan op zoek naar een levend lichaam en volgens sommige bronnen ging dit gepaard met offerandes, veel kabaal en zich verkleden. Mensen verkleedden zich als geesten of doden, in de hoop dat de geesten van de overledenen zouden denken dat zij geesten waren en geen levende lichamen.

Volgens sommige bronnen ging dit gepaard met offers van mensen, op een zogenaamd bonfire, wat trouwens op zich de oorsprong is van ons huidige kampvuur. Het kampvuur dat wij vandaag op kampen en speciale gelegenheden zo graag aansteken, heeft dus eigenlijk zijn oorsprong in die mensenoffers van de Kelten.

Een gelijkaardig feest zien we bij de Germanen, die al eeuwenlang het Midwinter- of Joelfeest vierden, ter afsluiting van het jaar, in december, dat ook gepaard ging met het verjagen van het duister en verwelkomen van het licht. Dat feest is overigens de oorsprong van ons huidige kerstfeest. De link tussen die twee feesten is nog duidelijk aanwezig als je kijkt naar de Zweedse naam voor Kerst; namelijk Jul (Joel). De kerstboom heeft ook zijn oorsprong in dit Midwinterfeest, en staat symbool voor leven - de kerstboom blijft bloeien in de winter.

Het vieren van verjaardagen komt trouwens ook uit een redelijk duister verleden. Mensen begonnen eeuwen geleden met het gedenken van de verjaardagen van hun afgoden, zoals de zonnegod, etc. Dit begon met de nieuwjaarsvieringen en uiteindelijk werd er per god een speficieke dag apart gezet om die god speciale eer te geven. Uiteindelijk is men dan ook de eigen geboortedag gaan vieren. Verjaardagsfeesten komen dus oorspronkelijk van het vieren van afgoden.

In het verleden gebeurde het vaak dat christenen een heidens feest, omvormden tot een christelijk feest. Zo vieren we met kerst de geboorte van Jezus, zijn we op onze verjaardag dankbaar voor Gods bescherming en gebruiken we kampvuren vaak om stil te staan bij onze fouten.

Ik vraag me dus af of je als christen echt wel zo ver moet gaan om een feestige gelegenheid af te wijzen, enkel en alleen vanwege de oorsprong... Volgens die redenering zou je dus alle kerstvieringen, verjaardagen, kampvuren absoluut moeten mijden. Zijn alle anti-Halloween-christenen echt zo radicaal dat ze ook kerst, verjaardagen en kampvuren zouden afwijzen enkel en alleen wegens hun oorsprong?

2. De betekenis

Je zou nog kunnen verdedigen dat de oorspronkelijke betekenis van een heel aantal van die feesten ondertussen wijd verspreid is veranderd, en dat je daardoor sommige feesten wél kunt vieren en anderen niet.

De Wicca-religie gebruikt inderdaad het Halloween, met name op 31 oktober, als officiële feestdag. Dat gaat gepaard met duivel-aanbidding en vele van de oorspronkelijke rituelen van de Kelten. Ik vraag me echter af of de betekenis die een beperkte groep geeft aan een feest, de norm moet zijn voor christenen om niet aan het feest mee te doen.

Volgens mij komt hier de tekst uit de bijbel van pas, die ons waarschuwt en zegt dat we alles moeten toetsen en het goede behouden (1 Tess 5:21-22). Wat is Halloween voor de grote meerderheid? Een introductie tot het occulte, of een uiting van de fantasie??? Ik merk dat de meeste mensen om ons heen zich richten op de fantasie. Ze hebben geen benul van het occulte dat ermee gepaard zou kunnen gaan. Geen benul hebben is gevaarlijk, inderdaad. Zo loop je in de val van het kwade, zonder er erg in te hebben.

Daarom moeten we als christenen dit feest wel omarmen omwille van de fantasie die er leeft en tegelijkertijd onze ogen open houden - net zoals bij alle andere dingen die we tegen komen in ons leven. Focus op de fantasie en mijdt het occulte.

Vergelijk het opnieuw met de andere feesten. Het kerstfeest kan enorm om hebzucht gaan draaien. Dat is een sluw verleidelijk spel om mensen van God weg te trekken en zich op zichzelf te gaan richten. Moeten we daarom als christenen geen kerst meer vieren? Nee, we gaan als christenen bij kerst juist Gods liefde herdenken en herdenken wat Hij deed door Zijn Zoon naar de aarde te sturen. Ondanks dat Jezus waarschijnlijk niet in de winter geboren is, is het best ok om kerst toch in de winter te vieren. Het gaat namelijk om de betekenis die JIJ er aan geeft.

Zo ook met Halloween: De gevaren zijn er, wij moeten gewoon onze eigen betekenis geven aan het feest en waakzaam zijn. Niet meedoen aan hekserijen en glaasje-draaien op school of elders. Wel ruimte scheppen voor de fantasie die leeft; je verkleden als spook, levende pompoen, etc.

Mijn conclusie is dus: vier Halloween als je daar zin in hebt! Laat je christelijke waarden niet aantasten, als men te ver gaat, doe niet mee. Maar schep ruimte voor fantasie net zoals je dat doet bij tekenfilms, verhalen voor het slapen gaan en poppenkasten. Wees jezelf bewust van de dunnen lijn tussen fantasie en realiteit en vermeng die twee geenszins. Zodat je kind uiteindelijk zelf het verschil kan zien en zegt: "Spoken bestaan niet" en tegelijkertijd zegt: "God bestaat wel want die heeft alles gemaakt." Ga zo een feest niet op voorhand veroordelen omdat je "de duivel binnenhaalt". Brengen mensen met een kerstboom ook Jezus binnen in hun huis? Was het maar waar...

Wees nuchter én waakzaam.

Wie of wat is nu een ware vriend??

Adreslijsten... Mijn adreslijst heeft 1200 adressen. De laatste keer dat ik een mail naar AL die mensen stuurde, over de geboorte van mijn dochter, kreeg ik van ongeveer 10% een antwoord. Wie zijn die mensen dan?

Of anders, Facebook... Ik vraag me soms af waar ik al die mensen op Facebook van ken. En nog erger, waarom zijn het er zoveel? Ben ik al zo oud? Of populair? Not.

Waar komen al die mensen vandaan? Akkoord ik heb een paar mensen ontmoet op internet, via blogs en via common grounds op Facebook. Maar het werd toch even tijd voor een tel-moment...

40% is familie, deel van mijn kerk of ken ik via mijn taak als jeugdwerker.
30% van de mensen ken ik via OM.
20% ken ik van Sitel.
10% van blogs en facebook zelf.

Voila en da's 100 in totaal. Procent.

Best stom trouwens dat ze dat allemaal Friends noemen. Alsof dat allemaal vrienden zijn. Bijna niemand noem ik echt een vriend. Maar goed, hoeveel van die mensen zijn dan wel echt vrienden? Volgens mijn definitie?

En die definitie is iets in de trend van ... elkaar door en door kennen en toch samen doorgaan - of - iemand die je vertrouwt met alles wat er op je hart ligt, ongeacht hoe lang je die ander kent - of - iemand die door het vuur gaat voor je - of - iemand die je niet begrijpt, het niet eens met je is, maar toch luistert en je steunt in je keuzes... - of - het omgekeerde ...

Het antwoord van hoeveel ook wel degelijk mijn echte vrienden zijn, blijf ik je verschuldigd. Een echte vriend zou dat toch wel weten :p

Wat verwachten jullie trouwens van een echte vriend? Misschien kan ik daar nog iets van leren... Let me know.

Wat is nu het nut van een kerk??

Kerken. Wat staat er nu centraal in een kerk? De kerk zelf misschien? Het imago van de kerk? De religie binnen de kerk? De structuur? Het ambt? De sacrementen?

Een kerk moet traditioneel zijn. Traditioneel in de zin van: wij geloven dat de geschiedenis ons iets kan leren. Niet in de zin van: Wij hebben dit zo gedaan de laatste 20 jaar dus behouden het zo.

Een kerk moet relevant zijn. Relevant in de zin van: De boodschap die we hebben, keer op keer opnieuw leren begrijpen zodat die ook relevant blijft voor onze omgeving. Niet in de zin van waarheden overboord gooien omdat het schade brengt aan ons imago.

Een kerk moet bovennatuurlijk zijn. Een kerk is geen vereniging tussen mensen alleen. God zelf staat aan het hoofd van zijn kerk. Heel de Bijbel staat vol geestelijkheden (en geestigheden). Alles moet in dat licht bekeken worden.

Een kerk moet ook realistisch zijn. Teveel geestelijkheid zorgt voor dooddoeners. We hebben 100 vragen en 100 pasklare antwoorden die ons niet verder helpen. Een kerk moet mensen helpen om niet alles te willen vatten.

Een kerk moet Christo-centrisch zijn. Het is nu eenmaal een kerk, een groep mensen die gelooft dat Jezus God is.

de ideale leider?

Herinnert iemand zich nog dit bericht?

Ik heb van een aantal mensen - eigenlijk een heuse subcultuur - veel geleerd over leiderschap... Een goed leider is altijd bezig en schept daar af en toe over op. Bij dat opscheppen is de 'ik ben zielig'-factor belangrijk, die bepaald wordt door de intonatie waamee je opschept. Het is namelijk belangrijk dat iedereen weet dat je het druk hebt, dat je eronder lijdt, maar dat je het wel kunt dragen.

De ideale leider is degene die zich dienstbaar opstelt. Dienstbaarheid is namelijk een stoere manier om te zeggen dat je je er niet te goed voor voelt om iemands stoep te vegen. En het is tegelijkertijd een perfect excuus als je je verantwoordelijkheden naast je neer hebt gelegd.

Een goede leider laat ook anderen zijn prioriteiten bepalen, zegt altijd ja, maar hoeft zich geen zorgen te maken over de uitwerking of opvolging van die ja. De beste leider heeft daarbij ook nog eens geen vrije tijd, geen sociaal leven, geen tijd voor zijn familie maar wel altijd tijd voor anderen. Je staat altijd klaar voor anderen en bedankt mensen voor het vullen van je agenda.

Bij christen leiders is het belangrijk om daar ook nog eens een bijbeltekstensausjes over te gooien, dan aanvaardt iedereen het als een bijbels verantwoord leiderschap.

...

Teveel leiderschapsstijlen worden in theorie bepaald door goede principes, maar in praktijk gewoonweg door het inspelen op verwachtingen van anderen, het "zich-belangrijk-voelen"-syndroom en de "altijd-maar-bezig-zijn-is-goed"-ziekte.

Dit helpt me enorm om te groeien in mijn wandel als leider. Het heeft mij de laatste jaren enorm geholpen bij het neerleggen van mijn principes en werkstijlen. De meeste van die principes stoten mensen echt voor de borst en dat geeft mij weer de kans om een woordje uitleg te doen.

Zoals deze. In theorie lijkt het allemaal mooi en leuk uitvoerbaar, in praktijk kijiken mensen je aan alsof je van mars komt.

Later meer, dit is een beetje een sarcastische trigger ...