European Salsa Dancers

Ik weet nog, die keer dat ik met Leda (toen nog mijn vriendin) en Johan (mijn broer) naar een Salsa bar in Leuven gingen. We dronken wat, we praatten wat, als goede Belgen. Maar een Latina kan natuurlijk geen Salsa horen zonder te dansen, en voor we konden beslissen hoe we dat gingen oplossen - Johan en ik dansen geen van beiden echt - kwam iemand Leda ten dans vragen.

Ah wacht effe ... Om te kunnen volgen moet je goed weten dat ikzelf al redelijk wat Latino cultuur gewoon was, zowel door naar een aantal landen te reizen als door samen te leven met een massa Latino's aan boord van Logos II - Johan dus niet.

Hoe langer ze dansten, hoe verder Johan's ogen eruit rolden van verbazing. Verbazing omdat Leda zo sensueel durfde te dansen. Verbazing omdat ik niet ingreep in dit spektakel... Hoe kon ik, haar vriend, gewoon toekijken terwijl een man volledig beslag legde op mijn Leda? Dit ging toch wel duidelijk te ver, niet? Waarom doe je niks???

Cultuurverschillen zijn soms moeilijk te slikken of zelfs te begrijpen. Latino's die dansen hebben een connectie met elkaar; ze kijken elkaar in de ogen, duwen zich dicht tegen elkaar aan en dansen alsof ze elkaar al jaren kennen. Tenminste, zo lijkt het. Op een Europeaan komt het over alsof die twee echt wel iets voor elkaar voelen. Maar een Latino danst, en geeft zich helemaal. Hij kan trouwens niet anders dansen dan door er volledig voor te gaan. Verkeerd? Te ver? Nee, gewoon anders. Reeds van bij de geboorte is een Latino anders; een Latino heeft het dansen in het bloed. Als ik mijn schoonmoeder zie dansen, zou ik ook kunnen denken dat ze iemand probeert te verleiden. Maar het ritme, het schudden, de manier van bewegen, zit er gewoon ingebakken. Of je nu een deftige oude dame bent, een kind van zes, maakt niet uit: ben je Latino, dan beweegt je lijf zoals J. Lo. Zit je in de kerk, op een verjaardag, heupenwiegen hoort er een beetje bij, je kunt niet stilstaan en zodra je beweegt, schud alles mee.

Het is ook natuurlijk, omdat het aangeboren is en je ermee opgroeit, hoef je er ook niet zo hard bij na te denken. Ik zei op Facebook tegen iemand dat Leda en ik tijdens Beleuvenissen een aantal Belgen uitlachten bij hun poging tot dansen van Salsa. Het was oerduidelijk dat het geen Latino's waren, omdat ze elkaar niet aankeken, allemaal precies dezelfde pasjes deden, dansten met hun voeten ipv hun heupen en zeer geconcentreerd bezig waren.

Daarom dans ik niet; mijn botten zijn vastgeroest en ik kan enkel Salsa leren als ik opnieuw geboren wordt en als Latino terug kom en dat kan dus niet want ik geloof niet in reïncarnatie ;-)
Bottomline: een Europeaan zal nooit zo dansen als een Latino. Hij kan hard zijn best doen en hij kan er ook van genieten maar een Latino zal hem van veraf herkennen. Wat dit betreft lijkt het trouwens duidelijk dat Sean op mij lijkt en Sjoerd op Leda :-)

Aan alle Europese dansers (ken er ondertussen een paar via Facebook): laat je niet doen hé, doe gewoon vrolijk voort maar geef toe ... er ís een verschil. Niet? (Indien niet, bewijs het tegendeel op youtube LOL)

Wat straal je uit?

Excellence has to be a priority, not a burden!

Ik las onlangs een steengoed artikel, genaamd “Is the vehicle worth washing?”, gepubliceerd in Relay, uitgegeven door OM international. Ik hoop de digitale versie te pakken te krijgen en wie weet vertaal ik het dan en dan post ik het hier. Het artikel geeft weer welke grote fout we vaak maken bij het communiceren van een boodschap.

De schrijver gebruikt een sprekend voorbeeld, namelijk de oude busjes waar we in OM nog zo veel mee rond rijden. Jarenlang maakte hij gebruik van die busjes voor zijn werk. Ze zagen er niet uit. Ze werden niet gewassen want dat heeft toch geen invloed op de techniek, ze waren soms samengesteld met allerlei soorten deuren en kleuren, kortom, ze reden wel maar daar was alles mee gezegd. Ze vervoerden een bijzondere boodschap, maar straalden die geenszins uit.

Hij gebruikt die busjes als illustratie om te laten zien hoe we vaak nog steeds denken dat de verpakking van de boodschap niets uitmaakt. Het gaat uiteindelijk om de boodschap zelf die je wilt doorgeven, maar we laten het daar dan bij.

Trek het even verder door en je komt direct een hele hoop andere situaties tegen waarbij je de zelfde fout zou kunnen maken. Als je denkt dat de verpakking niets uitmaakt, hoe ga je dan met mensen om? Hoe communiceer je je doel? Hoe verleen je diensten aan derden? Hoe bouw je aan partnerschappen? Alles heeft te maken met zowel de boodschap als de verpakking. We geven vaak nog steeds een boodschap door, maar stralen de inhoud niet uit in de manier waarop.

We hebben al heel wat geleerd, en met we bedoel ik trouwens jij en ik, iedereen. Maar tegelijkertijd moeten we eraan blijven werken, want in evenveel situaties zien we nog steeds het nut niet in om het “voertuig” eens goed “in de was” te zetten… Zonder creativiteit en professionaliteit, kun je een volmaakte boodschap hebben om door te geven, maar de vraag is … hoeveel van die boodschap komt aan bij je doelgroep?

Het gaat volgens mij in dat artikel niet enkel om die verpakking, maar, breder bekeken, om de zin tot professionele aanpak. Daarom vind ik ook dat dit artikeltje zeer veel weg heeft van het boek dat ik momenteel lees, “Good to Great” van Jim Collins.

Excellence has to be a priority, not a burden: Da’s trouwens de subtitel van het artikel in kwestie; Professioneel bezig zijn is geen bijkomend kwaad, het moet een prioriteit zijn bovenaan je lijst!

En dit trouwens in alle facetten van ons leven.

de beste!

Van de week las ik weer een stuk uit het boek “Good to Great” en één quote sprak mij wel aan. Het boek spreekt over het “Hegdehog Concept” waarbij één van de drie belangrijke elementen is dat je je enkel en alleen bezig houdt met datgene waar je in gespecialiseerd bent. Sterker nog, zij zeggen het zo: What can you be the best in the world at?

Voor mij als “allrounder”, iemand die alles wel een beetje kan, maar nergens echt dé specialist in is, is dat wel even een opdoffer. Dus ik moet dan toch maar iets gaan zoeken waar ik echt de beste in ben? Maar ik vind het best leuk om een generalist te zijn.

Aan de andere kant is het soms best frustrerend om altijd met van alles en nog wat bezig te zijn. De laatste tijd spookt het idee in mijn hoofd om een toekomst te zoeken in training. Ik doe het graag, krijg steeds positieve feedback en het is interactief. Ik werk er naar toe, maar voorlopig nog even geduld…

Hier quote ik de quote:

Anything that does not fit with our Hedgehog Concept, we will not do. We will not launch unrelated business. We will not make unrelated acquisitions. We will not do unrelated joint ventures. If it doesn’t fit, we don’t do it. Period.

Waar ben jij de beste in, van de hele wereld?

Viva la vida!

I love music! I love life!

Deze tekst van Stef Bos en deze tekst van Toon Hermans en deze tekst van Paul Simon zijn toch prachtig?

Behalve het zalig lied "Fascination" van Alphabeat, hoor ik de laatste tijd ook wel graag het nummer "Viva La Vida" van Coldplay. En "Hollow Man" van de eeuwig bekende R.E.M.

Viva La Vida; prachtige tekst, heerlijke melodie, alleen vraag ik mij af wat de betekenis is van de tekst. Er zijn op 't web een paar gissingen in verband met de Katholieke Kerk, maar waar het ook op slaat, het geeft een goed beeld van macht en onmacht die altijd meespeelt bij mensenlijke relaties.

Iemand nog een idee van hedendaagse muziek, naast Alphabeat & Coldplay?

Muziek is de mooiste vorm van uiten van gevoelens, gedachten, leven...

ik splits BHV zelf!

Ik had zin om iets onnozels te doen en dus heb ik het volgende bedacht:

Ik splits BHV zelf!

Sterker nog; ik ga het met een krijtje aanduiden. Niet op de kaart he, op de grond! Daarna ga ik op alle politiekers hun voorhoofd met een alcoholstift ofwel B ofwel HV schrijven.

Genoeg gezever? Ok dan ... Maar toch. Ik ga BHV écht splitsen! Let maar op ...

Mijn blog moet breed blijven inclusief geloof gevoel gedachten gekkigheid. Ik wil bruggen bouwen tussen allerlei mensen. Maar soms wil ik dieper ingaan op een thema. En daar ga ik nu iets aan doen.

Hier splitst zich de blogkring BHV:

B: Bruggenbouwer - de huidige blog: mijn gevoel, geloof en gedachten. Niets verandert.

H: Het Woord - Een plek waar ik bijbelstudies zal verzamelen. Van mijzelf of van anderen zoals in mijn kerk of van andere bloggers.

V = (geen blad) Voor de mond: mijn bescheiden mening en reactie op de actualiteiten. Ik neem geen blad voor de mond.

Ik ga niet vaker bloggen, ik ga dus gewoon de té diepgaande berichten over Bijben of actualiteit op een andere plek verzamelen.

Voila, BHV is gesplitst!

c ya

Henri

Oudste blogger ter wereld

Kijk lieve mensen, daar kun/kon je nog een voorbeeld aan nemen...

En ik heb het dan tegen diegenen die altijd hun mening geven en roepen en tieren of diegenen die veel voelen en denken maar het niet verwoorden. En tegen de prekers en commentators... En tegen de kerkleiders en jeugdleiders en alle anderen...

BLOG!

elke dag op café

In mijn Google Reader zag ik de volgende 2 nieuwe blog berichten van mensen die ik volg:

"Total Breakdown System Failure"; over een ziektekiem die beslag legde op de schrijver.

&

"All Systems Back Online", over de ziektekiem die weer verdwenen was bij de schrijver.

Beiden op de zelfde dag in mijn google Reader. Snelle genezing, dacht ik... ware het niet dat het twee totaal ongerelateerder personen zijn ;-)

Het blijft leuk om in contact te zijn met oude & nieuwe bekenden én onbekenden via het net, alleen haal je mensen soms door elkaar als je niet echt doorklikt, er plakt namelijk niet altijd een gezicht op het bericht, je hoort geen stem en je zit niet in een context waar bepaalde mensen wel of niet thuishoren. "Internet is van iedereen", dus je komt er ook iedereen tegen. Mijn direct baas zegt dat hij veel liever op café gaat dan te bloggen en te feesboeken en hij heeft gelijk; maar mijn café is voorlopig toch via 't net, ondanks de verwarringen zoals hierboven...

Ik kan kiezen wie ik wil tegen komen, ik kan kiezen wanneer ik wil gaan en ik hoef er het huis niet voor te verlaten.

God is a DJ

En voor diegenen die de vorige twee posts niet zo relevant vonde, hier een youtube filmpje gekkigheid en geloof.

Het is op zich een leuk filmpje, maar als je er over nadenkt, kun je er ook heel wat serieuze dingen mee illustreren...

God is a DJ

Iedereen legt de Bijbel uit zoals hij zelf wil ...???

Op deze link vind je een heel bizar filmpje. Als je er naar kijkt zul je echt denken, waar haalt hij het. Deze man beweert dat je geen echte man bent als je niet rechtopstaand tegen een muur plast. Hij zegt zelfs dat de Bijbel dat voorschrijft.

Hij is een typisch voorbeeld van hoe het niet moet. in dit geval is het zeer duidelijk, hij maakt een aantal fouten:
* Hij aanvaardt enkel 1 vertaling, hij volgt dus geenszins de grondtekst.
* Omdat hij maar één vertaling gebruikt, gaat hij er dus vanuit dat je Engels moet kunnen om de Bijbel te verstaan.
* Hij laat zich niet door anderen toetsen.
* Hij gebruikt een beschrijving als norm.
* Hij gebruikt die beschrijving als uitgangspunt dat alle andere vormen fout zijn.
* Hij gaat totaal voorbij de culturele waarde, de context.

Het is een zielig filmpje, ik geloof zelf nog steeds niet 100% dat het waar is, maar gezien de website van zijn kerk gelijkaardige eigenaardigheden vertoont, denk ik dat het toch wel gemeend is.

Nu dit is een extreem duidelijk voorbeeld van hoe het niet moet. Maar ... in ons dagelijks leven gebruiken christenen ook te pas en te onpas totaal onverantwoorde manieren van bijbellezen om hun gelijk te halen. Daarom zijn bijbelscholen zo belangrijk. We mogen niet zomaar al die teksten naar onze hand zetten... Ook niet onbewust...

Een bijbelschool heeft een achtergrond, heeft invloed van vele hoeken, toets zaken grondig en baseet zich op een grote kerkgeschiedenis.

Ik hoop dit filmpje volgende week te gebruiken als inleiding van een preek over bijbeluitlegkunde. Natuurlijk kun je dat niet in een half uurtje bespreken, maar ik ga één van de methodes die ik zelf heb aangeleerd op de bijbelschool bespreken. Het leuke is dat één van de boeken waar ik momenteel enorm enthousiast van ben, bijna de zelfde techniek aanraadt. Het wordt spannend, maar het is denk ik wel belangrijk dat we verantwoord omgaan met ons leven en daar hoort voor christenen een juiste vorm van omgaan met de Bijbel zeker bij!

sfeer in een callcenter

Ongeacht de huidige situatie, wil ik toch even iets schrijven over de
sfeer in het callcenter waar ik werk. Ik proef iets unieks. Het is
niet iets dat door management gestuurd wordt ofzo, het is iets dat
boven alle structuren en functies heen stijgt... Het zijn de mensen
zelf...

Een sfeer van ... "vriendelijkheid"? Ik weet niet, Sitelers, kunnen
jullie het misschien omschrijven? "eenheid", "samenhorigheid",
"gelijkheid", ... Ik weet het niet.

Ik werk nu 6,5 jaar bij dit callcenter en het enige wat al die tijd
niet veranderd is, in deze turbulente omgeving waar alles altijd
verandert, is de sfeer; mensen zijn sociaal. Ze spreken elkaar aan. Ze
zien elkaar als gelijke.

Er werken hier mensen met allerlei achtergronden, talen,
nationaliteiten, meningen, geloofsovertuigingen, voorkeuren,
woonplaatsen. Nog nooit heb ik als christen een verwijt naar mijn
hoofd gekregen over hoe ik denk of wat ik geloof. Er wordt wel over
gepraat, maar mensen laten elkaar in hun waarde.

Het bedrijf zit vol mensen die "anders" zijn en dat maakt de sfeer ook uniek.

Er is een enorm diep respect voor de medemens, ongeacht wie of hoe hij is.

Het is eigenlijk het perfecte voorbeeld van hoe een christelijke kerk
zou moeten zijn...

Sitelers voel je vrij hieraan toe te voegen...

Fascination - "De mens..."

Mijn opa zei vroeger altijd "De mens..."

En daar bleef het dan bij. Je vroeg iets, of iemand vertelde een verhaal, en het enige wat hij als antwoord gaf was "De mens..." en hij was niet gek hoor, hij voerde nog regelmatig intelligente gesprekken. Maar je merkte dat "De mens" hem boeide. Hij analyseerde de woorden en daden van mensen om hem heen en herleidde het tot een of andere typische eigenschap van de mens als wezen. Positief of negatief of neutraal.

"De mens..." daar moet ik steeds weer aan denken als ik het liedje "Fascination" van Alphabeat hoor op de radio (Studio Brussel) Het lied fascineert me wel. Ja, ik weet het, da's droge humor... Maar 't is waar. Ik hoor het elke dag, nu een maand of 2 al denk ik, en het blijft me fascineren.

Ik ben enorm gefascineerd door het leven, door hoe mooi alles gemaakt is en hoe super bijzonder ingewikkeld mooi de mens in elkaar zit.

Dan gaat zo'n liedje zijn eigen leven leiden. Niet elk woord van het lied is echt prachtig in mijn ogen, maar de kern - the word is on your lips - say the word - the word is on your lips - say the word - the word is on your lips - say the word - the word is on your lips - say the word - the word is on your lips - say the word - ... : FASCINATION! is wel op mij van toepassing.

We live on fascination!

Ik blijf elke dag verwonderd rondkijken naar de mensen om mij heen: hoe ze allemaal anders zijn maar toch een manier vonden om samen te leven. Hoe ze anders zijn en elkaar toch af en toe verstaan.

De mens fascineert mij enorm.


JIJ fascineert mij.