mensen?

mensen zijn mensen

zijn het naïeve anarchisten, het zijn mensen
zijn ze veroordeeld tot slavernij, het zijn mensen
zijn het homo's of hetero's met of zonder liefde, het zijn mensen
zijn het zatlappen zonder discipline, het zijn mensen
zijn het dikke-nek-politiekers, het zijn mensen
zijn het oppositie-blaaskaken, het zijn mensen
zij het betweterige jongvolwassenen, het zijn mensen
zijn het geïsoleerde kerkganger, het zijn mensen
zijn het goedbedoelende ouders, het zijn mensen
zijn het rebelse tieners, het zijn mensen

noem ze dan ook zo; in de eerste plaats: mensen

ik hou van mensen

mijn relatie met Leuven -?!-?!-?!

Ik mis Leuven! Ik woon er nog geen 20 km vandaan, maar toch mis ik het sinds ik in Zaventem woon (3 jaar nu). Wel vreemd voor iemand die de halve wereld heeft gezien. En zeker vreemd in vergelijking met mijn vrouw, wiens stad en familie 9000 kilometer hier vandaan is...

Toch mis ik het wonen in Leuven en da's gewoon een gevoel, en da gevoel steek ik ni weg.

"Leuven, eeuwenoud en springlevend". Zalige slogan, je moet maar eender welk café op "d'Ouw Met" binnengaan en je hebt 't bewijs: eeuwenoud gebouw, en springlevende mensen (de meesten toch).

Ik weet dat de Zaventemse dorpsmentaliteit een veel vriendelijker "goeiendag" op straat produceert, maar toch; Leuven heeft iets en ik mis het.

Ik ben er opgegroeid, heb er heel mijn leven gewoond (Brabaconnestraat, Vismarkt, Winksele, Kessel-Lo, Wilsele, Heverlee, en zelfs Korbeek-Dijle) ben er naar school geweest ('t Redingenhof & Kessel-Lo) en naar de kerk (Vlamingenstraat, Mechelsestraat & Kessel-Lo) en Leuven heeft gewoon een charme. Eerste liefde misschien? Of is 't een haat-liefde relatie?

Mijne fiets is nog nooit gepikt - ondanks dat Leuven daarvoor bekend staat. Misschien voel ik me er veilig?

De grootste toog van Leuven is geen café-straat alleen voor de zatten, maar voor iedereen, en bijna op elk uur van de dag. Het is er gezellig en er is respect tussen jong en oud (behalve dan in de elite clubs). Misschien is dat het, de gezelligheid? Zijn het de studenten? Maar ja wat is dan 't verschil met Gent & Antwerpen; wat hebben die niet dat Leuven wel heeft?

Ach ik weet 't niet, ik voel me er gewoon thuis - ondanks dat ik weet dat Zaventem the place to be is; da's meer een roeping, dat is waar we horen.

Als iemand 't denkt te weten, laat 't gerust weten...

Henri

goe bezig

Iemand werkt een hele dag vrijwillig op een conferentie en krijgt dus als opmerking "goe bezig".
Iemand preekt in een kerk en krijgt achteraf de opmerking "goed gesproken".

Complimentjes geven is populair. Het is bemoedigend, het is iets christelijks.

Maar wat als 't totaal ni klopt? Wat als die harde werker eigenlijk had moeten studeren in die tijd? Wat als de spreker eigenlijk totaal verkeerde dingen zei maar gewoon goed klonk?

Wat als de compliment-gever eigenlijk geen idee had waar de preek over ging, maar gewoon alleen iets positiefs over zijn lippen kan krijgen? Wat als de harde werker alleen op die conferentie was omdat die ruzie had met zijn/haar lief en geen ander excuus kon vinden om te vluchten? Is die dan goe bezig?

En wat heeft de compliment-krijger er aan? Iemand die op 't podium in een concert super-vals aan 't zingen is, krijgt na een compliment alleen maar het idee dat het goed was. Iemand die cursus geeft en alleen maar vaag te horen krijgt dat het goed was, hoe kan die ooit iets verbeteren?

Waarom geven mensen elkaar een complimentje? Waarom zeggen we tegen elkaar da we "goe bezig" zijn? Wat betekent dat eigenlijk? Het is leuk om te horen. Maar als het geen inhoud heeft, wat heeft het dan voor nut?

En dan heb ik het nog niet eens over roddel ... Want als we in iemands gezicht een complimentje geven, maar het niet menen, dan hebben we nog altijd de drang om de waarheid aan iemand anders te gaan vertellen.

Ik vind dat we met zijn allen moeten stoppen met complimentjes geven, tot we er eentje vinden die we echt menen. En dan mogen we best uitleg geven.

Basta!