koninkrijk

Jezus zegt dat het koninkrijk der hemelen is voor de armen van geest, voor de nederigen, voor de vervolgden. Jezus zegt ook dat we niet dit koninkrijk binnen kunnen gaan door goede daden of door ons aan de wet te houden.

Wat is nu dat koninkrijk van God? Hoewel ik weet dat men het er eeuwenlang over oneens is geweest, en dat ook vandaag nog steeds mensen verschillen van mening, zijn er toch een aantal dingen die duidelijk zijn. Het koninkrijk van God is de plaats waar God als Koning heerst. Dat is in feite de definitie van elk koninkrijk. Degene wiens koninkrijk het is, is degene die er regeert.

Op de theologische opleiding schetste men het altijd zo: het koninkrijk van God is "al reeds maar nog niet". Dit wil zeggen: Vandaag, hier op deze aarde neemt het koninkrijk van God reeds gestalte, maar niet volledig.  Er zijn mensen die hun leven niet door God laten leiden en er zijn mensen die dat wel doen of tenminste bereid zijn om dat te willen doen. God heerst waar Hij binnengelaten wordt. Hij dringt zich niet op. God gaf ons de keuze om met of zonder Hem te leven. Hij laat ons ook echt die keuze. Hij gaat niet heersen over het leven van iemand die Hem niet wil.

Gods Koninkrijk is nog niet volledig. Het is werkelijk iets van hier en nu, maar ook iets van het hiernamaals. Nu is er nog onvolmaaktheid en zonde, ook in de levens van christenen uiteraard. Na de dood, als we zullen opstaan en eeuwig leven zullen ontvangen, zal God volledig kunnen heersen en dan is Zijn Koninkrijk vervolledigd.

Ik ervaar bijvoorbeeld het koninkrijk van God in mijn eigen leven als ik stilsta bij de opvoeding van onze kinderen of bij het opmaken van budgetten. Dan mag ik weten dat God over mijn leven heerst, en zelfs al zie ik geen oplossing voor een bepaald probleem, of voor morgen, ik mag wel weten dat God mij leidt.

Ook heeft dit gevolgen in mijn keuzes van elke dag. Er zijn momenten dat ik echt mijn eigen koninkrijk aan het promoten ben. Wanneer ik zondig of fouten maak of wanneer ik dingen doe die goed lijken, maar ik doe het uit eigen belang.

Het koninkrijk van God krijgt ook gestalte als ik wordt geconfronteerd met de wereld waarin ik leef. Wanneer ik hoor dat miljoenen mensen vandaag de dag nog verhandeld worden als slaven. Wanneer ik hoor dat christelijke kerken oordelen en een stigma zetten op bepaalde bevolkingsgroepen zonder dat dit van hen gevraagd wordt. Dan ook komt het koninkrijk van God om de hoek kijken, want dan krijg ik de keuze: Ga ik die mensen liefhebben en verdedigen zoals Jezus dat zou doen, of ga ik met de massa mee?

Te vaak hebben christenen hun verantwoordelijkheid afgewimpeld door te beweren dat het Koninkrijk van God volledig iets is van het hiernamaals. Zolang we maar de hemel binnengaan is alles goed. Goed zijn voor je medemens, weigeren om te discrimineren of mensen dienen werd zo een bijkomstigheid. Maar ook dit is puur het Koninkrijk van God. Zoals de barmhartige Samaritaan een vreemdeling hielp, zo moeten wij ook weten dat het Gods vraag is om vandaag al Zijn Koninkrijk gestalte te geven. Dit is gehoorzaamheid. Je naaste liefhebben.

succes? nee dank u

Onlangs werd ik plots geconfronteerd met het gigantische verschil tussen succes en zegen. Het overviel me een beetje. Met het blote oog kun je het verschil vaak niet zien, al zeker niet in het leven van een ander (en waarom zou je dat proberen he?), maar het verschil is cruciaal. Het is een verschil tussen leven of dood.

Succes is iets dat je bereikt dankzij je eigen inzet. Zegen is iets dat God in leven bracht en dat Hem eert en ook anderen zegent.

Succes behalen is fantastisch, geweldig, een hoogtepunt! Zegen is adembenemend, overweldigend, onwaarschijnlijk maar toch echt!

Als je succes ervaart, word je vaak gevuld met vreugde en je vraagt je af wat er nu ooit beter zou kunnen zijn. Als je Gods zegen ervaart, dan loop je over van vreugde en wil je nooit terug naar je eigen succesverhaal.

Mijn eigen succes verhalen hebben nooit lang geduurd. De momenten dat ik Gods zegen mocht ervaren, hebben vandaag nog steeds impact op anderen en zullen dat voor eeuwig hebben.

Voor succes heb je wilskracht nodig, een doelgerichtheid, een gedrevenheid, om je plannen te doen slagen. Voor zegen laat je al je wilskracht, je doelen en je kracht los en geef je alles over aan God, zodat Hij jouw plannen kan gebruiken om Zijn plannen te doen slagen.

Als het cijfer 10 je doel is, dan kun je met veel succes misschien een 9,9 halen. Maar met hetzelfde doel van 10, haal je met Gods zegen vaak een miljoen dat zich blijft vermenigvuldigen.

Ik kan het niet anders uitleggen. Misschien moet ik de komende weken wat concrete verhalen neerschijven om het verschil aan te tonen.

mijn broer en ik

Wie ben ik en wie is hij?

Voor sommige mensen klinkt het heel vreemd als ik zeg dat ik steeds word verward met mijn broer, maar toch is het zo!

Mijn broer Henri wordt vaak aangesproken als Johan en ik word soms wel eens voorgesteld als Henri. Toen we eens samen op bezoek waren in een jeugdgroep waar Henri was uitgenodigd om te spreken, keken de jongeren allemaal in mijn richting toen men Henri het woord gaf. De verwarring was weer leuk toen niet ik, maar Henri ging praten. De leukste ervaring in onze verwarringsmomenten was dat er iemand heel enthousiast naar me toe kwam om de groeten te doen aan mijn broer Johan met zijn lange haar.

Johan:Henri, vooraleer we verder gaan, zullen we even aan iedereen duidelijk maken wie nu wie is? 

Henri:Strak plan, ik ben Henri en ik ben degene met een baard.

Johan:Ok, bedankt, dat is duidelijk!

Maar nu... Wie is Jezus? De vraag lijkt soms bijna uit den boze te zijn, maar als je mensen op straat de vraag stelt, zeggen ze tot mijn verbazing: "Dat ben ik zelf!". Volgens velen is Hij een profeet, maar zeker niet meer dan dat. Henri, ik stel nu de vraag aan jou! Wie is Jezus?

Henri:Een van de beste manieren om uit te leggen wie Jezus is, is met het Griekse woordje ICHTHUS (?????). Dit woordje betekent "vis", maar elke letter apart heeft in het Grieks ook een betekenis. In de vroege kerk werden christenen geruime tijd vervolgd. Om toch een manier te vinden om elkaar te herkennen als christen, gebruikte men een eenvoudig vissymbool. De vis stond dus voor het Griekse woord ICHTHUS en werd begrepen als "Jezus, Christus, Gods, Zoon, Redder. 

Jezus Christus is de Messias, de ware Zoon van God, de beloofde Redder die de mensheid bevrijd heeft van zonde, voor eeuwig, door genade. Christenen erkennen Hem als hun Redder en Heer. Zo verklaren wij onder andere wie Jezus volgens ons is. Hij is niet zomaar een profeet, nee Hij is Gods Zoon.

Johan:Dat is duidelijk!

Henri:Ik kan daar nog veel woorden over kwijt, en dat zou best boeiend en zelfs belangrijk zijn. Maar tegelijkertijd wil ik iedereen uitdagen hier een stapje verder in te gaan. Er wordt gezegd dat onze daden veel meer spreken dan onze woorden en uit ervaring zie ik dat het klopt. Als ik wil weten wat voor visie iemand heeft, waar iemand passie voor heeft, waar iemand echt voor staat, dan kan ik wel luisteren naar wat hij beweert, maar ik bereik veel meer als ik ga kijken naar hoe hij zich gedraagt. En zo is het ook bij geloof. We kunnen van alles belijden en allerlei waarheid verkondigen met onze woorden. En dat is goed. Maar als we het niet bevestigen met onze houding, ons gedrag, onze innerlijke mens, dan bewijst dit het tegendeel: onze levensstijl toont wat we werkelijk geloven.

Johan:Zoals Jakobus schrijft: "En wees daders van het Woord en niet alleen hoorders. Anders bedriegt u uzelf." (Jakobus 1)

Henri:Of Paulus! In zijn brief aan de Romeinen lezen we in het 12de hoofdstuk dat we moeten veranderen door onze gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van ons wil. Het gaat dus om de gezindheid, onze houding, en niet enkel onze woorden. Johannes schrijft in zijn evangelie in het 17de hoofdstuk dat Jezus zelfs bidt voor eenheid onder christenen, omdat daardoor mensen zullen gaan geloven dat Jezus werkelijk Gods Zoon is (vers 23). Uit onze daden zien mensen wat we geloven.

Johan:En nu praktisch?

Henri:Ja, inderdaad, wat doen we daarmee? Als we stilstaan bij de vraag "Wie is Jezus?" gaan we dan naar mooie zinnen en samenvattingen zoeken? Of gaan we het ook demonstreren met ons leven? Een gevaar is dat we alles zo goed weten in theorie, maar in praktijk het omgekeerde toepassen. Vergeet dan nooit dat dat laatste hetgeen is dat mensen onthouden. En ook God ziet ons hart aan en niet enkel onze woorden.

Johan:Dank je!

Henri:Ik heb nog een vraag aan de lezers: Wie is Jezus volgens jouw levensstijl?

Johan:Een boel vragen en die roepen zoals het hoort nog meer vragen op. Waar men de vraag nu ook al een aantal weken stelt is bij Pure Praise.(waar ik toevallig nogal bij betrokken ben) Na een paar weken bijbelfiguren raden gaan we zaterdag met z'n allen nog eens goed stilstaan bij wie Jezus nu echt is!

Zaterdag 2 Juni (Overmorgen) in Zaventem.
www.purepraise.be

Bedankt Henri!

For the record: Ik (Johan) ben dus degene met de baard!

onvoorspelbare God

Onverwacht

"Onverwacht ontmoeten" is een heerlijke categorie want het bepaalt me steeds bij de gedachte: Was dit echt wel onverwacht, wat ik hier tegenkwam? Bij God is dat meestal wel het geval. Niet dat God zo wispelturig is, Zijn wil is duidelijk. Maar onvoorspelbaar is Hij wel! God is allesbehalve cliche (of is dat op zich al een cliche uitspraak?). Noem mij twee verhalen in de bijbel waarbij God identiek te werk gaat. Zijn karakter, zijn hart, zijn verlangen en plan, is allemaal wel duidelijk te vinden, maar telkens weer kiest Hij ervoor om op een andere manier te werk te gaan.

God is onvoorspelbaar

Denk aan Gideon, die met 300 man lawaai moest gaan maken om de vijand te verslaan ipv te vechten met zijn leger van 32 000 mannen. Denk aan Goliath, die werd verslagen door een herdertje met een paar stenen ipv door het leger dat er met open mond naar stond te gapen. Denk aan de Moabieten, die werden verslagen in de vallei doordat ze zich lieten misleiden door de kleur die het zonlicht aan het water gaf. Denk aan Jezus op een bruiloftsfeest water in wijn veranderde. Telkens is diezelfde God weer op een andere manier tewerk gegaan.

Saai christelijk leven

Toch merk ik dat ons christen leven behoorlijk saai kan zijn. Bijna alle ontmoetingen staan gepland in de agenda (en ik zou zelf niet anders willen!) maar heel vaak staan ook onze verwachtingen reeds gepland. Met die bijeenkomsten willen we dat doel bereiken, met dat project hopen we die strategie te volgen, enzovoort. We worden zo specifiek in het neerpennen van onze verwachtingen, dat we geen ruimte meer scheppen voor God. Om die ruimte dan toch te geven, plannen we soms een avond in met een studie over het luisteren naar God, Zijn Wil verstaan. En ook op die avonden hoor je dan vaak de dingen die je al weet, maar krijgt God nog steeds niet de ruimte om echt datgene te doen dat je niet had verwacht.

Met God leven

Herkenbaar? Misschien niet, misschien ben ik de enige die dit zo ervaart. Maar het komt hierop neer: Hoe meer je God leert kennen en toelaat in je leven, hoe meer je gaat beseffen hoe onvoorspelbaar Hij is. Hoe dichter je bij God leeft, hoe meer risico je durft te nemen in het leven, omdat je weet dat je het voor Hem doet en dat Hij je beschermt. Soren Kierkegaard noemde verveling de bodem van alle kwaad. Je kunt niet tegelijkertijd als christen leven en een saai leven leiden. Vaak is het een saai leven met het label christen, maar dat is in geen geval hetzelfde. Deze onverwachte ontmoetingen kun je overigens enkel tegenkomen als je met God leeft. Als je ziet dat God iets doet. Daar faal ik enorm in, maar toch kwam ik onlangs twee lessen tegen die ik niet had verwacht, en ik wil ze gewoon met jullie delen.

Lessen van God

De eerste is in het verhaal van palmzondag: Jezus die op de ezel Jeruzalem binnenrijdt en de mensen die Hem als Koning toejuichen met Hosanna, de Koning komt! De discipelen leggen hun mantels neer als loper. Terwijl ik dit biddend aan het lezen was, werd ik plots overvallen met deze gedachte: Welke mantels leg ik nog af voor Jezus? In plaats van het verhaal historisch te lezen, zoals ik dat jaarlijks doe naar gewoonte, werd het plots iets persoonlijks. Leg ik mijn mantel neer voor Jezus, wat het ook kost? Ik had die gedachte niet zien aankomen want ik was naar Pasen toe aan het werken. Toch sprak God tot mijn hart.

De tweede was in het verhaal in de tuin van Getsemane, waar Jezus bidt en met angst vooruit kijkt naar wat gaat gebeuren. De discipelen vielen in slaap en normaal leert dit verhaal mij telkens om stil te staan bij het trouw bidden en waken. Deze keer niet. Deze keer moest ik denken aan al die mensen die ik teleurstel. Al die mensen die een dringende nood hebben, die in angst leven en zich naar mij keren en zien dat ik in slaap gevallen ben. Het boeit mij niet. Blijf ik trouw aan mijn naasten en heb ik oor voor hun noden? Kennen ze mij zelfs bij naam?

Mijn mantel neerleggen voor Koning Jezus en biddend waken als vriend voor diegenen die mij nodig hebben. Daar wil ik voor tekenen. Daar bid ik dan ook voor. God zal ons die lessen alleen kunnen leren als we voor Hem openstaan en niet enkel voor onze eigen agenda.

ik wens je vrijheid

Ik droom van een 2012 waarin mensen echte vrijheid mogen ontdekken. Wie zoekt dat niet, vrijheid? Ik droom ervan dat mensen mogen zeggen: 2012, dat was het jaar dat mijn ketenen gebroken werden!

Zovelen zijn gebonden, door foute relaties, door verplichtingen, door religieus fanatisme, door werkdruk en ambitie, door een laag zelfbeeld, door depressie en burn-outs, door alcoholverslaving, door pornografie. Of gewoon door hun eigen <ik>. We zitten vast en moeten kunstmatig alles op alles zetten om elke dag weer aan die verwachtingen te voldoen. Dingen die we onszelf opleggen, wetten die we voor onszelf hebben verzonnen of verwachtingen van anderen die we ons inbeelden, maar waaraan we wel denken te moeten voldoen.

Christen of niet, iedereen kan vast zitten aan iets en voor je het weet heeft het je leven overgenomen en wordt je er helemaal door gecontroleerd. Je zit vast aan kettingen, vastgebonden en je kunt nergens meer heen. Je weet ook niet hoe je eruit moet geraken.

Als ik dan dit lied van Chris Tomlin hoor "No Chains On Me", dan besef ik plots terug hoe het is om VRIJ te zijn. Vrij van al die bovenstaande dingen. En het gekke is, die vrijheid vind je bij God zelf. Degene van wie zovelen een beeld hebben dat hij juist mensen wil vastketenen door wetten en verplichtingen. Maar nee, leven, werkelijk leven zoals je bedoeld bent, is leven in harmonie met je Schepper. Met Kerst hoorden we veel over Jezus, en Hij is degene die ons vrijheid en leven geeft! Jezus vernederde zichzelf door als Gods Zoon naar de aarde te komen als mens en alle gebrokenheid en gebondenheid en zonde en pijn te verbreken en vrij te maken! In de Bijbel lezen we wat Jezus kwam doen: Hij kwam om aan armen het goede nieuws te brengen, om aan verslagen harten hoop te bieden, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken en aan geketenden hun bevrijding. Jezus bevrijdt ons van alles.

Het enige wat ons te doen staat, is ons leven in Gods handen te leggen. Hij verwacht niet dat we op 1 dag volmaakt worden en ons plots aan alle kerkelijke regeltjes gaan houden. Hij wil enkel ons hart. Hij vraagt dat we niet meer onze eigen ik of onze eigen verwachtingen op de eerste plaats zetten, maar dat we zijn bedoeling met ons leven leren ontdekken. Alle muren die we zelf hebben opgebouwd om onszelf in te dekken, mogen dan afgebroken worden, en dan kunnen we ontdekken wat werkelijk vertrouwen en geloof is: Loslaten.

God bedoelde ons om in harmonie met hem en met elkaar te leven. Dat is ook wat Jezus als hoogste gebod geeft: God liefhebben en mensen liefhebben. Als we die keuze maken, dan geeft God ons een innerlijke en diepe vrijheid van alle dingen waar we aan vast zitten. Hij geeft een rust en vrede die we enkel bij God kunnen vinden. En dit niet enkel eenmalig, maar keer op keer op keer, dit vergeten christenen vaak, dat ook zij nog Jezus nodig hebben om elke dag in harmonie met God te kunnen leven. Daarmee hebben we geen antwoord op al onze vragen over het lijden en onrecht, over theologie of geloof, maar daarmee hebben we wel een basis om te mogen ontdekken waarvoor wij hier op de aarde zijn: God zelf!

Zoals het lied zegt: als een losgeslagen trein (beeld het je in), zo VRIJ zijn we als we gaan ontdekken wie God is en wat Hij eigenlijk bedoelde met het leven van de mens. Ik wens jullie een 2012 waarin jullie die vrede en vrijheid mogen ontdekken en dat je dit lied op 31 december 2012 uitbundig mag meezingen!

I hate myself!

Ik haat mezelf...

Jonah Mowry (14, VS) deed in de zomer zijn verhaal op youtube over hoe hij sinds het 1e leerjaar gepest werd, daarna zichzelf begon te snijden en uiteindelijk ook overwoog om zelfmoord te plegen. Jonah besluit zijn verhaal te doen en concludeert zijn video met "Ik ga nergens heen, ik ben sterker dan dat en ik weet dat ik een miljoen redenen heb om hier te zijn." De video werd sinds eergisteren pas echt verspreid over het internet en heeft ondertussen al meer dan 5 miljoen views. Op twee dagen heeft hij wereldwijd nieuwe fans, "vrienden" en ook vijanden. Het bericht wordt ook in twijfel getrokken omdat hij 4 maanden later wat meer vertelt over de positieve kant van zijn leven, maar het verhaal blijft even real (voor zover we op internet zoiets ooit zeker kunnen weten natuurlijk).

De video raakt me enorm. Ik zie de pijn van het afgewezen worden. Zoveel jaren werd hij behandeld als minderwaardig en uiteindelijk is hij echt vanbinnen gaan geloven dat hij niets waard was. Zelfverminking is niet slechts vragen om aandacht, heel vaak is dit een uitdrukking van hoe iemand zichzelf echt ziet. Hij haatte zichzelf omwille van hen die hem haatten. Hij geloofde hen en vond dat hij niets beter verdiende dan de dood. En hij is niet de enige. Pesten heeft meestal niets te maken met het feit dat iemand "anders" is. Pesten komt juist vaak voort uit de onzekerheid van de pestkop. Dat weten we. In theorie. Toch lijden zoveel jongeren, ook in Vlaanderen, onder een gelijkaardige pijn, en zijn er ook vaak jongeren die uiteindelijk zelfmoord plegen. Het breekt mijn hart elke keer weer als ik zo een verhaal in het nieuws zie. Maar niet alleen jongeren, er zijn ook veel ouderen die tot de dag van vandaag slecht functioneren omdat hun zelfbeeld compleet vervormd is door wat vroeger gebeurd is. Het beeld dat anderen over hen communiceerden, werd het beeld dat ze over zichzelf kregen. Ze haten zichzelf.  Elk van die verhalen die slecht aflopen, is er een teveel en elke keer denk ik weer, we hebben gefaald. How come we didn't make it clear that there are a million reasons for them to be here, alive?

Woorden van dood...

Hoe komt het toch dat zoveel jongeren deze woorden van dood geloven? Ik ben een nietsnut. Niemand geeft om mij. Ik kan niets en ben nergens goed voor. Als ik zou sterven, zou niemand mij missen. De wereld is beter af zonder mij. Het zijn stuk voor stuk woorden van dood, omdat ze ten eerste niet waar zijn en ten tweede de ziel en het gevoel van de persoon voor een stuk vermoorden. Toch worden ze geloofd. Omdat the-populair-kid @ school het hen gezegd heeft. Omdat de meerderheid hen zo behandelt. Omdat die ene persoon waar ze zo naar opkijken, vriend, vader of moeder, hen op die manier benadert. Als papa van 4 kindjes hoop ik met mijn gehele hart dat ik altijd toegankelijk zal zijn voor mijn eigen kinderen, wat ze mij ook komen vertellen, waar ze ook mee worstelen. Ben jij toegankelijk voor je vrienden, familie, buren?

Welke woorden geloof je? Woorden van dood of woorden van leven? Van wie komen die woorden en waarom heeft juist die persoon zo een invloed op je leven?

Welke woorden spreek je? Zelfs over iemand die je niet begrijpt? Een homo? Een moslim? Een christen? Een buitenlander? Een oudere? Een jongere? Een ...? Spreek je woorden van dood of woorden van leven?

Woorden van leven...

Welke woorden vinden we bij Jezus, onze bron van leven? We lezen het in de bijbel:

De liefde is lankmoedig: Je kunt veel verdragen van een ander.

De liefde is goedertieren: Je bent welwillend en genadig.

De liefde is niet afgunstig: Je bent niet jaloers op een ander.

De liefde praalt niet: Je maakt geen vertoon van hoe goed je bent.

De liefde is niet opgeblazen: Je doet niet alsof je het beter weet.

De liefde kwetst niemands gevoel: Is dit werkelijk onmogelijk?

De liefde zoekt zichzelf niet: Je benadert de ander om zijn bestwil en niet de jouwe.

De liefde is niet verbitterd: Je laat het verleden achter je.

De liefde rekent het kwade niet toe: Je bent niet uit op wraak.

De liefde is niet blij over ongerechtigheid: Je komt op voor de zwakken, ongeacht hun achtergrond of verschillen.

De liefde is blij met de waarheid: Je houdt ervan om de waarheid te ontdekken in elk verhaal.

De liefde bedekt alles, gelooft alles, hoopt alles en verdraagt alles: Je benadert elke nieuwe situatie met vernieuwde hoop dat mensen het toch weer goed bedoelen.

Liefde kan gemakkelijk zijn zolang het comfortabel is.

Maar liefde wordt pas echt getest, juist daar waar de ander echt anders is.

Heb lief! Spreek leven! Speak Life!

met vallen en opstaan

Chatlog Remake: 

Henri: Goe, waar hadden we ‘t gister weer over? Wat is de frustratie als we na het vele struikelen weer maar eens proberen om God overal bij te betrekken?
Christophe: ja maar
Christophe: :P
Christophe: we zeiden dat we niet moeten proberen om Hem overal erbij te trekken, we moet dat in eerste instantie gewoon al doen
Christophe: de vraag is eerder, hoe doen we dit en wat zijn die bijkomende frustratie's?
Henri: hmmm onzekerheid of we echt wel met God praten en niet met onszelf?
Christophe: correct
Christophe: iets wat altijd bij ons binnen schiet
Christophe: 'ben ik echt wel oprecht nu, ben ik tegen God of mezelf bezig?'
Henri: en ook, dat mensen gelijkvormig aan elkaar willen zijn?
Christophe: ik vergelijk me persoonlijk altijd met Jezus, omdat hij gewoon perfect was
Henri: ja das waar
Henri: maar ja, jij bent Jezus, want Christophe is dood
Christophe: hmmmm
Christophe: nog nooit zo over gedacht, we zijn in Hem, met Hem
Christophe: maar zijn we Hem ? :/
Henri: Not I, but Christ who lives in me
Henri: en toch zijn we zo hard zonder hem bezig vaak
Christophe: idd
Christophe: waarom als we met Hem zijn, hebben we soms dagen over weken dat we het gevoel hadden selfish bezig te zijn
Christophe: dat we ons zelf er op betrappen Hem er niet bij te trekken
Christophe: is dat dan ook een zonde ? vraag ik me vaak af
Christophe: God's kracht in twijfel trekken?
Henri: hmm goeie
Christophe: ;)
Henri: het is een trots eigenlijk, want we denken dan dat wij het beter kunnen dan hem
Henri: ik hoop altijd op goeie gesprekken met mensen, want dat is toch deel van mijn werk en roeping, en ik bad twee weken geleden tot God en zei: Heer, U weet dat ik er ben, U weet wat U wilt, stuur gewoon die mensen naar mij toe die ik moet spreken, U weet dat ik klaarsta voor hen; ipv zelf op zoek te gaan naar mensen
Henri: en echt waar he; zonder eigen initiatief zijn er toch al 4 verschillende mensen van verschillende achtergronden; rechtstreeks naar mij toegestapt met de vraag "help"...
Henri: kei weird, maar dit is Gods kracht
Christophe: :P ey das toch een enorme bevestiging hoe machtig Hij is :D
Christophe: weet je
Christophe: een goe punt waar ik aan denk
Christophe: er zijn enorm veel christenen die zo iets niet mee maken
Christophe: vooral jongeren
Christophe: die zo enorm duidelijk iets van God voorgeschoteld krijgen en toch gaan twijfelen; zijn we wel goed genoeg bezig
Christophe: omdat ze bv niet een 'oer duidelijk' krijgen of ze zien het gewoon niet
Christophe: maar meestal OMDAT ze het niet zien, komt die twijfel weer boven
Christophe: nu mijn punt is
Christophe: omdat God iets doet, maar we zien het niet....is er dan vertrouwen nodig? omdat God al iets voorziet...maar we zien het gewoon niet
Henri: we zien het niet om verschillende redenen, angst, onzekerheid,
twijfel, trots, ...
Henri: bij mij is het vaak trots, maar bij veel jongeren is het angst en onzekerheid die hen iets in de weg legt
Christophe: hmmm ja
Christophe: is waar
Christophe: ma waarom die onzekerheid
Henri: waarom hebben jongeren zoveel onzekerheid?
Christophe: euh
Christophe: groeien in geloof geeft meer kracht?
Christophe: :P
Christophe: moesten we allemaal zeker geboren worden met al dat vertrouwen al in ons, voor de Heer, amai :D
Christophe: ‘doen we het wel goed?’
Christophe: springt mij te binnen
Christophe: we weten dat we een schepsel van falen zijn (sinds de zonde val)
Christophe: en Jezus was daar om redding te brengen, dus ik betwijfel mezelf vaak
Henri: hij heeft ons vrijgemaakt niet alleen van de zonde maar van alles
Christophe: ik (we) weten
Christophe: dat God ALLES kan en tot alles in staat is
Henri: en toch kiezen we keer op keer om het zelf te proberen
Christophe: ja! exact
Christophe: waarom
Christophe: waarom nemen we die stap?
Christophe: zijn we zo dom / achterlijk?
Henri: zijn we stoem ofzo?
Christophe: dat we gewoon niet leren van onze fouten?
Christophe: o.O
Henri: haha identiek the same thought lol :-p
Christophe: jepz :D
Christophe: eigenlijk wel
Christophe: we weten van de momenten dat we met God wandelde, of het nu goeie of slechte tijden waren, dat het gewoon gezegend was
Christophe: maar waarom gaan we erna dan toch weer op ons zelf vertrouwen :/
Henri: omdat we denken dat we geleerd hebben hoe het moet zonder hem
Christophe: hmmmm
Henri: we willen die goeie tijden herhalen, of de slechte tijden niet herhalen en dus gaan we alles doen om daarvoor te zorgen
Christophe: juist ja
Christophe: maar , komt dit dan door
Christophe: dat we niet genoeg in Hem vertrouwen?
Christophe: OF
Christophe: doordat we angstig zijn / onzeker zijn / trots zijn /
zelfmoedig zijn
Christophe: wss die laatste paar :P
Christophe: ma toch
Christophe: zijn wij ezel's fzo :D xD
Henri: lol, ja we zijn ezels, en daarom hebben we de bijbel ook zo hard nodig, om ons te herinneren aan het feit dat God alles kan en ook in ons leven wil doen, als we Hem maar toelaten; en om ons te herinneren dat we niet de enige of eerste ezels zijn, kijk maar naar Israel :-p
Christophe: :P
Henri: en om ons te herinneren dat Jezus in ons woont en wij in Hem en dat we gewoon moeten leven met Hem
Christophe: dat het met vallen en opstaan zal moeten gebeuren, omdat we soms te koppig zijn om te leren wandelen met Hem. Niet alles lukt direct, daarom is Gods barmhartigheid nodig zodat we telkens weer met Hem mogen opstaan en verder mogen gaan.
Christophe: om IN Hem te zijn
Christophe: en niet IN onszelf
Henri: niet vertrouwen op hetgeen we zelf al geleerd hebben, altijd vertrouwen dat God weer iets nieuws kan doen in ons leven, iets onverwachts, hoe scary ook, dat is leven met God
Christophe: hoe moeilijk deze taak ook blijkt te zijn
Henri: loslaten en vertrouwen, loslaten van eigen zekerheden en vertrouwen dat God ons leiden zal, ons hart zal aanspreken en blijven vormen
Christophe: a leap of faith
Christophe: jeps
Christophe: wacht
Christophe: m'n boke's me choco gaan effe voor
Christophe: xD
Christophe: bv standvastigheid , ik denk iets goed is ‘loslaten wat je 'wilt'’
Henri: een leven met God is een leven waarin je steeds meer loslaat
Christophe: ja het zou zo moeten
Christophe: :P
Henri: en steeds meer groeit in afhankelijkheid van Hem
Christophe: maar
Christophe: in blokken gaat de val minder schrikwekkend zijn denk ik
Henri: bijvoorbeeld dan die standvastigheid, lees eens in Matteus 6:33: Maar zoekt eerst Zijn Koninkrijk en Zijn gerechtigheid en dit alles zal u bovendien geschonken worden. Standvastigheid wil daarin zeggen, dicht bij God leven en zijn zegeningen tellen, zonder op voorhand uit te stippelen wat je allemaal nodig denkt te hebben voor een goed leven
Henri: brb, koffie :-p
Henri: En wacht he, we kunnen ook nog stof bewaren voor een volgende keer
Christophe: jepz
Henri: kga dit effe herwerken oke en dan wordt deze chat gewoon ons artikel, brb
Christophe: nice nice :3