Een tekst van Stef Bos die me heel mijn leven al heeft aangesproken. Stef Bos is, net als ik, een Nederlander in België. We hebben zo onze verschillen, ik ben hier namelijk wel opgegroeid, heb niet zo'n sterk accent (toch?).
Vroeger was ik trotser op mijn Nederlander-zijn. Nu ben ik echt fier dat ik van Leuven ben! Maar ik weet dat het geen van beiden 100% klopt. Een Nederbelg dan maar, maar toch wel met het verlangen om meer Vlaming te zijn dan Nederlander. Beide kanten hebben hun goede eigenschappen, maar zoals Paulus zei: een Vlaming onder de Vlamingen ... dat probeer ik dan ook te zijn; in hart en nieren, alhoewel; niet in mijn nieren, wel in mijn hart.
Ik las net wat verschillen tussen NL & B van iemand die hier pas is, wel grappig, na zoveel tijd merk je dat niet echt meer.
Lees nu maar gewoon, zo voel ik mij vaak:
Ik voel me thuis hier
Als een vreemde
Iedereen herkent mijn accent
Ik ben van boven de rivieren
Je kunt niet anders zijn
dan wie je bent
Ik kan niet terug
Want ik kom nergens vandaan
Al ga ik weg
Ik blijf een vreemde
Ik kom uit een land van schreeuwers
Ik heb geleerd hier
Om stil te zijn
Wat niet wil zeggen
Dat ik zal zwijgen
Als mensen elkaar haten
Alleen omdat ze anders zijn
Ik heb de liefde
Hier gevonden
Ik ben alleen
M'n hart gevolgd
Zo ben ik hier
Terecht gekomen
In dit huis als een vreemde
Ik hoef niet eerst
Ik ben geen volk
Ik wil alleen maar
Hier
Leven.
(c) Stef Bos
vrijdag 25 april 2008
zondag 13 april 2008
mijn ziel ligt neergedrukt in het stof
"Mijn ziel ligt neergedrukt in het stof"
Ik isoleer dit zinnetje uit Psalm 119 omdat het mij wel aanspreekt zo.Vaak vinden we geen woorden om te beschrijven hoe we ons voelen, wat er door ons heen gaat.
Met dat zinnetje lijkt het alsof mijn ziel in het stof ligt te bijten, hopeloos, zonder enige sprank van hoop.
Nogal droog, mijn ziel heeft water nodig, maar kent enkel stof. Dit weekend hoorde ik voor de zoveelste keer in mijn leven dat standvastigheid in geloof pas echt zichtbaar wordt in moeilijke tijden. Niets nieuws op zich, maar toch goed zoals die man dat weer op ons hart drukte ...
Het is zo waar: een leven zo simpel als een pannenkoek, heeft geen standvastigheid nodig. Pas als je echt klappen krijgt, dan moet je juist standvastig, met Gods Woord, waarheid, met je verstand, doorbijten.
Zit je in het stof te bijten? Omring jezelf dan met de waarheid. Niet dat het direct iets zal veranderen, zeker niet je gevoel. Maar het houdt je wel bezig met de goede dingen.
Misschien moet je wel doorbijten in het stof tot je weer water vindt (is dat geologisch mogelijk, water ONDER een woestijn van stof?)
Ik druk uw richtlijnen aan mijn hart,
HEER MAAK MIJ NIET BESCHAAMD ALS IK DAT DOE!
Ik isoleer dit zinnetje uit Psalm 119 omdat het mij wel aanspreekt zo.Vaak vinden we geen woorden om te beschrijven hoe we ons voelen, wat er door ons heen gaat.
Met dat zinnetje lijkt het alsof mijn ziel in het stof ligt te bijten, hopeloos, zonder enige sprank van hoop.
Nogal droog, mijn ziel heeft water nodig, maar kent enkel stof. Dit weekend hoorde ik voor de zoveelste keer in mijn leven dat standvastigheid in geloof pas echt zichtbaar wordt in moeilijke tijden. Niets nieuws op zich, maar toch goed zoals die man dat weer op ons hart drukte ...
Het is zo waar: een leven zo simpel als een pannenkoek, heeft geen standvastigheid nodig. Pas als je echt klappen krijgt, dan moet je juist standvastig, met Gods Woord, waarheid, met je verstand, doorbijten.
Zit je in het stof te bijten? Omring jezelf dan met de waarheid. Niet dat het direct iets zal veranderen, zeker niet je gevoel. Maar het houdt je wel bezig met de goede dingen.
Misschien moet je wel doorbijten in het stof tot je weer water vindt (is dat geologisch mogelijk, water ONDER een woestijn van stof?)
Ik druk uw richtlijnen aan mijn hart,
HEER MAAK MIJ NIET BESCHAAMD ALS IK DAT DOE!
dinsdag 8 april 2008
very irritating youth @ risk
In de krant online las ik net een artikeltje over de nieuwe methodes in Mechelen om jonge criminelen aan te pakken. De "Very Irritating Police", een concept dat eerder reeds in Rotterdam werd toegepast. Bij dit concept is het de bedoeling dat jongeren die een herhaaldelijk crimineel gedrag vertonen en achter de tralies beland zijn, eenmaal dat ze vrij zijn, voortdurend aangesproken en gecontroleerd worden op straat door politie, buurtwerkers, en dit liefst 5 of 6 keer per dag.
Soms blijven mensen mij verbazen. Een politicus komt met dit voorstel aandraven, omdat hij die gasten goed wil laten voelen dat hij het beu is dat ze de stad verpesten. Hij noemt zijn nieuwe aanpak geen pesten, maar "met gezonde achterdocht hen voortdurend in het oog houden". Dit gaat misschien raar klinken, maar moest ik ooit politicus zijn (never!), dan zou ik, ja, 'k weet niet he, maar euh, misschien bijvoorbeeld euh ...
... eens denken aan de "reputatie" van de politie? Was er niet zoiets als het imago van de politie dat men wilde verbeteren? Natuurlijk moet de politie macht uitstralen, ze zijn de handhavers van de wet, maar was het niet de bedoeling dat meer blauw op straat een gevoel van veiligheid zou creeëren? Een gevoel van vertrouwen met de politie? Het imago van de politie tegenover jongeren: "Dat zijn die mannen die mijn vrienden nooit gerust willen laten." Of wat wordt hiermee bereikt??? Kan hij niet gewoon zorgen dat buurtwerkers en politie met IEDEREEN een babbeltje slaat en op die manier OOK de criminelen hun aanwezigheid en alertheid aantonen? Waarom moet het met een stigmatisering van de criminelen?
Of ja, misschien kan hij ...
... advies inwinnen van anderen? - ik ben niet zeker he - maar ik zou zeggen ... eens gaan praten met ... mensen die ervaring hebben met jongerenwerk ...? Niet met mij he, maar bijvoorbeeld met ... Youth At Risk ...? Mensen die op een constructieve manier jongeren helpen, en die ook lange termijn denken, die niet enkele jongeren viseren, maar alle jongeren die problemen hebben een hand toereiken ... Allé, ja, 'k weet ni he, ik ben ni zeker he, maar heeft dat niet veel meer waarde?
of misschien ... ach ik ben geen politicus, laat maar ... hij zal wel weten waar hij aan begint en ik zal wel niet het volle verhaal gelezen hebben, wie weet heeft hij dit wel geïntegreerd in iets veel groters (alhoewel vorige initiatieven blijkbaar ook alleenstaand waren en stilletjes mislukt zijn??) ...
Ik wil tot slot toch nog deze link bedanken voor het vernoemen van Youth At Risk, die doen precies goed werk, dus bedankt, mijn oog is daar op gevallen en dat ziet er echt contstructief uit ...
Soms blijven mensen mij verbazen. Een politicus komt met dit voorstel aandraven, omdat hij die gasten goed wil laten voelen dat hij het beu is dat ze de stad verpesten. Hij noemt zijn nieuwe aanpak geen pesten, maar "met gezonde achterdocht hen voortdurend in het oog houden". Dit gaat misschien raar klinken, maar moest ik ooit politicus zijn (never!), dan zou ik, ja, 'k weet niet he, maar euh, misschien bijvoorbeeld euh ...
... eens denken aan de "reputatie" van de politie? Was er niet zoiets als het imago van de politie dat men wilde verbeteren? Natuurlijk moet de politie macht uitstralen, ze zijn de handhavers van de wet, maar was het niet de bedoeling dat meer blauw op straat een gevoel van veiligheid zou creeëren? Een gevoel van vertrouwen met de politie? Het imago van de politie tegenover jongeren: "Dat zijn die mannen die mijn vrienden nooit gerust willen laten." Of wat wordt hiermee bereikt??? Kan hij niet gewoon zorgen dat buurtwerkers en politie met IEDEREEN een babbeltje slaat en op die manier OOK de criminelen hun aanwezigheid en alertheid aantonen? Waarom moet het met een stigmatisering van de criminelen?
Of ja, misschien kan hij ...
... advies inwinnen van anderen? - ik ben niet zeker he - maar ik zou zeggen ... eens gaan praten met ... mensen die ervaring hebben met jongerenwerk ...? Niet met mij he, maar bijvoorbeeld met ... Youth At Risk ...? Mensen die op een constructieve manier jongeren helpen, en die ook lange termijn denken, die niet enkele jongeren viseren, maar alle jongeren die problemen hebben een hand toereiken ... Allé, ja, 'k weet ni he, ik ben ni zeker he, maar heeft dat niet veel meer waarde?
of misschien ... ach ik ben geen politicus, laat maar ... hij zal wel weten waar hij aan begint en ik zal wel niet het volle verhaal gelezen hebben, wie weet heeft hij dit wel geïntegreerd in iets veel groters (alhoewel vorige initiatieven blijkbaar ook alleenstaand waren en stilletjes mislukt zijn??) ...
Ik wil tot slot toch nog deze link bedanken voor het vernoemen van Youth At Risk, die doen precies goed werk, dus bedankt, mijn oog is daar op gevallen en dat ziet er echt contstructief uit ...
vrijdag 4 april 2008
aanbidden met hart en verstand
Als ik afgelopen week mijn geloof zou baseren op mijn gevoel, dan zou er in mijn ogen weinig overblijven om God voor te aanbidden. Ik was erg boos, gefrustreerd, ik kon enkel bidden voor anderen, maar bijna niet bidden om God groot te maken. Ik was boos omdat er in dezelfde week zulke mooie sneeuw gevallen was, en als God zich daarmee bezig houdt, waarom laat Hij dan andere dingen wél totaal mislopen? Klinkt sarcastisch, maar zo voelde het.
Toch weet ik dat God trouw is, toch weet ik dat Hij ons liefheeft en dat Hij het beste met ons voorheeft. Hij heeft ook vier lieve mensen beschermd in dat zelfde ongeluk én degene die het niet overleefde, heeft Hij een eeuwig leven gegeven! Hij zegent ons, we lezen dat niet enkel in Zijn Woord, maar we mogen daar ook zelf van getuigen in ons eigen leven.
Moet ik dan alle gevoel negeren, opzij zetten, blind doorgaan? Nee, God laat ons toe om onze gevoelens te uiten, maar we mogen ons geloof, onze aanbidding daar niet op baseren. Het doet me denken aan de trein die ik al jaren ken:
De waarheid is de locomotief, dat zijn de dingen die je in de Bijbel leest, hetgeen je weet over God, hetgeen waar je uit ervaring van kunt getuigen. Het geloof is het aannemen van die waarheid in je leven, het zeker weten van wat je hoopt, door de bijbelse waarheid in je hart te dragen. Het gevoel is een wezenlijk onderdeel van wie je bent, maar het wordt getrokken door de waarheid en het geloof.
"The Splendour of a King
Clothed in Majesty,
He wraps himself in light,
And darkness tries to hide
And trembles at his voice."
En door die waarheid uit te spreken, kon ik ook vervolgens het volgende vanuit mijn hart zingen:
"Name above all names
You are Worthy of all praise
and My heart will sing how great
Is our God."
Dit komt rechtstreeks uit mijn leven, andersgelovigen zullen dit misschien totaal niet begrijpen, maar dan daag ik je uit: kies: ofwel probeer je het te begrijpen door vragen te stellen, ofwel wacht je op de volgende post, die zal weer wat anders zijn qua inhoud :-)
Tot slot een bijbelgedeelte dat echt tot mij sprak de afgelopen week: Psalm 119...
. 11: "Ik berg uw woord in mijn hart, opdat ik tegen U niet zondige."
.105: "Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad."
Alleen als we Zijn Woord in ons hart opbergen, kunnen we standvastig blijven geloven.
Toch weet ik dat God trouw is, toch weet ik dat Hij ons liefheeft en dat Hij het beste met ons voorheeft. Hij heeft ook vier lieve mensen beschermd in dat zelfde ongeluk én degene die het niet overleefde, heeft Hij een eeuwig leven gegeven! Hij zegent ons, we lezen dat niet enkel in Zijn Woord, maar we mogen daar ook zelf van getuigen in ons eigen leven.
Moet ik dan alle gevoel negeren, opzij zetten, blind doorgaan? Nee, God laat ons toe om onze gevoelens te uiten, maar we mogen ons geloof, onze aanbidding daar niet op baseren. Het doet me denken aan de trein die ik al jaren ken:
De waarheid is de locomotief, dat zijn de dingen die je in de Bijbel leest, hetgeen je weet over God, hetgeen waar je uit ervaring van kunt getuigen. Het geloof is het aannemen van die waarheid in je leven, het zeker weten van wat je hoopt, door de bijbelse waarheid in je hart te dragen. Het gevoel is een wezenlijk onderdeel van wie je bent, maar het wordt getrokken door de waarheid en het geloof.
Ik begon van de week te zingen vanuit mijn verstand, hetgeen ik als waarheid ken:
"The Splendour of a King
Clothed in Majesty,
He wraps himself in light,
And darkness tries to hide
And trembles at his voice."
"Name above all names
You are Worthy of all praise
and My heart will sing how great
Is our God."
Dit komt rechtstreeks uit mijn leven, andersgelovigen zullen dit misschien totaal niet begrijpen, maar dan daag ik je uit: kies: ofwel probeer je het te begrijpen door vragen te stellen, ofwel wacht je op de volgende post, die zal weer wat anders zijn qua inhoud :-)
Tot slot een bijbelgedeelte dat echt tot mij sprak de afgelopen week: Psalm 119...
. 11: "Ik berg uw woord in mijn hart, opdat ik tegen U niet zondige."
.105: "Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad."
Alleen als we Zijn Woord in ons hart opbergen, kunnen we standvastig blijven geloven.
vrijdag 28 maart 2008
dragen door gebed
Elkaar dragen in gebed; hoe doe je dat? Als gemeente, vrienden, familie, wil je alles doen om te helpen, maar je bent zo machteloos. Deze mensen, familie en vriend van Eva-Lianne, hebben zo te lijden, maar tegelijk zijn ze zo een voorbeeld van wie Jezus is. Eva lijkt op haar familie wat dat betreft, ook in haar zag je Jezus' karakter!!!
Ik kan nog steeds geen woorden vinden... toch weet ik dat er hoop is. Zowel voor Eva-Lianne, die goed terecht gekomen is, bij God, als voor haar nabestaanden. Ook met hen heeft God een volmaakt plan, dat we door de wazigheid van verdriet soms nauwelijks kunnen zien, maar dat er echt wel is.
Lieve Vader God, U die ons kent en ons gemaakt heeft en die het beste met ons voorheeft,
Vader God, ik wil U smeken, geef hen
... liefde die ze kunnen voelen, door uw Geest, door aanraking van elkaar.
... kracht van U alleen, waardoor ze aan U blijven vasthouden, voor altijd.
... rust, voldoende om 's nachts te kunnen slapen.
... geloof, in Uw heilsplan voor ons allen.
... genezing, dat ze kansen krijgen om te praten, huilen, zonder zich sterk te moeten houden.
Vader God, ik wil U vragen, geef ons
... wijsheid, om hen eerlijk te behandelen en de juiste steun te kunnen bieden.
... inzicht, in de pijn die ondraaglijk is.
... hoop, zodat we die te gepaste tijde kunnen delen.
... volharding, dat we hen mogen blijven steunen, ook na een lange periode.
... geduld, dat wij hen in ere laten en dat we hen kansen bieden om te huilen, rouwen.
Vader, ik smeek U: blijf dicht bij en houdt hen dichter bij U dan ooit! U geeft hoop! Wij verwachten alles van U!
Ik kan nog steeds geen woorden vinden... toch weet ik dat er hoop is. Zowel voor Eva-Lianne, die goed terecht gekomen is, bij God, als voor haar nabestaanden. Ook met hen heeft God een volmaakt plan, dat we door de wazigheid van verdriet soms nauwelijks kunnen zien, maar dat er echt wel is.
Lieve Vader God, U die ons kent en ons gemaakt heeft en die het beste met ons voorheeft,
Vader God, ik wil U smeken, geef hen
... liefde die ze kunnen voelen, door uw Geest, door aanraking van elkaar.
... kracht van U alleen, waardoor ze aan U blijven vasthouden, voor altijd.
... rust, voldoende om 's nachts te kunnen slapen.
... geloof, in Uw heilsplan voor ons allen.
... genezing, dat ze kansen krijgen om te praten, huilen, zonder zich sterk te moeten houden.
Vader God, ik wil U vragen, geef ons
... wijsheid, om hen eerlijk te behandelen en de juiste steun te kunnen bieden.
... inzicht, in de pijn die ondraaglijk is.
... hoop, zodat we die te gepaste tijde kunnen delen.
... volharding, dat we hen mogen blijven steunen, ook na een lange periode.
... geduld, dat wij hen in ere laten en dat we hen kansen bieden om te huilen, rouwen.
Vader, ik smeek U: blijf dicht bij en houdt hen dichter bij U dan ooit! U geeft hoop! Wij verwachten alles van U!
maandag 24 maart 2008
Waarom... waarom Eva?
Als een meisje (Eva-Lianne de Visser) van bijna 20 plots overlijdt door een auto ongeval ... dan vult het mijn hart vol ongeloof en onbegrip. Waarom Eva? Waarom nu? Waarom?
Toen mijn grootouders overleden, waren we redelijk voorbereid. Maar Eva ... 19 jaar ... En zo dicht bij ons, iemand die lang in onze jeugdgroep zat en nog steeds bij onze kerk hoorde. Niets heeft ons of haar familie of vrienden gewaarschuwd. Dood is ze. Ik snap er niks van. Zoveel mensen zijn kapot gemaakt vanbinnen. Als ik me al zo rot voel, wat gaat er dan door haar ouders heen? Haar broer, zus, vriend?
Waarom? Waarom 20 jaar vreugde en dan plots niets meer. Het maakt me bang. Ik ben niet bang voor de dood. Eva is bij God en zij heeft niks meer te lijden. Maar al de pijn die achterblijft, dat geeft me angst, angst voor het onverwachte in het leven.
Ik bid voor Gods genezing in de harten van haar ouders, haar vriend, broer, zus, vrienden. Genezing voor diegenen die het nieuws moesten brengen bij haar ouders; genezing voor die jongen die achter het stuur zat. Genezing voor zovelen. Genezing voor ons allen. Het doet echt pijn, alsof er een stuk van je hart is afgebroken.
Vader, genees ons hart.
Toen mijn grootouders overleden, waren we redelijk voorbereid. Maar Eva ... 19 jaar ... En zo dicht bij ons, iemand die lang in onze jeugdgroep zat en nog steeds bij onze kerk hoorde. Niets heeft ons of haar familie of vrienden gewaarschuwd. Dood is ze. Ik snap er niks van. Zoveel mensen zijn kapot gemaakt vanbinnen. Als ik me al zo rot voel, wat gaat er dan door haar ouders heen? Haar broer, zus, vriend?
Waarom? Waarom 20 jaar vreugde en dan plots niets meer. Het maakt me bang. Ik ben niet bang voor de dood. Eva is bij God en zij heeft niks meer te lijden. Maar al de pijn die achterblijft, dat geeft me angst, angst voor het onverwachte in het leven.
Ik bid voor Gods genezing in de harten van haar ouders, haar vriend, broer, zus, vrienden. Genezing voor diegenen die het nieuws moesten brengen bij haar ouders; genezing voor die jongen die achter het stuur zat. Genezing voor zovelen. Genezing voor ons allen. Het doet echt pijn, alsof er een stuk van je hart is afgebroken.
Vader, genees ons hart.
vrijdag 21 maart 2008
vragen en nog meer vragen
Sommigen beweren dat het christelijk geloof een verzinsel is om antwoorden te geven op levensvragen. Je kent het wel; God heeft niet de mens geschapen, maar de mens heeft God geschapen om een aantal antwoorden te kunnen vinden op bestaande vragen.
De twee kanten zijn met de logica verdedigbaar: God schept de mens naar Zijn beeld dus is het logisch dat de mens verlangt naar een relatie met die Schepper. OF De mens ontstaat uit het niets en zit met levensvragen, dus verzint hij iets over een Schepper, waardoor hij 's nachts rustiger kan slapen: hij weet waar hij vandaan komt.
Er wordt wel steeds één ding over het hoofd gezien: Het christelijk geloof geeft helemaal niet alle pasklare antwoorden die mensen zoeken. Akkoord, ik ben christen, dus ik weet waar ik vandaan kom, waarom ik hier ben, wat het doel is van mijn leven en waar ik naar toe ga. Maar ik blijf met vele vragen zitten, geloof me.
Onlangs kocht ik een boek genaamd "Wat & Waarom ik geloof." Het zou je moeten helpen om jezelf beter te funderen in het christelijk geloof. Als je er doorheen bladert, zie je heel veel theologie die gebruiksvriendelijk in elkaar is gestoken, op maat van jongeren! Echt een boek voor mij, dat ik kan gebruiken om te groeien in mijn kennis en mijn geloof, en dat ik kan gebruiken in het jeugdwerk. Maar wat ik bijzonder boeiend vind aan het boek, is dat het bestaat uit 160 vragen! Geen antwoorden, maar vragen! Met andere woorden: als je als christen dus eindelijk een degelijk én gebruiksvriendelijk boek vindt dat gaat over het "wat" en het "waarom" van het geloof, dan heb je nog altijd niet alle antwoorden. Hooguit meer vragen dan voordien.
Natuurlijk is het boek bedoeld om je leidraden te geven om je eigen antwoorden te vinden, maar uiteindelijk hebben we nog steeds evenveel zin-vragen als andersgelovigen.
Christenen hebben geen pasklare antwoorden op elke vraag, dus dat kan nooit een reden zijn om een godsdienst uit te vinden. We zitten vaak met dezelfde vragen als anderen.
We geloven in God als Schepper, we geloven in Gods volmaakte plan voor ons leven. Maar dat heeft bijna nooit iets te maken met de waarom-vragen, met de gevoelsvragen waar we mee zitten. Met andere woorden: We're all in the same boat here ;-)
Hoe groot is het heelal?
Wanneer ontstond God?
Waarom gaan mensen dood aan ongeneeslijke ziektes die niet hun eigen schuld zijn?
Wat is de mens?
De twee kanten zijn met de logica verdedigbaar: God schept de mens naar Zijn beeld dus is het logisch dat de mens verlangt naar een relatie met die Schepper. OF De mens ontstaat uit het niets en zit met levensvragen, dus verzint hij iets over een Schepper, waardoor hij 's nachts rustiger kan slapen: hij weet waar hij vandaan komt.
Er wordt wel steeds één ding over het hoofd gezien: Het christelijk geloof geeft helemaal niet alle pasklare antwoorden die mensen zoeken. Akkoord, ik ben christen, dus ik weet waar ik vandaan kom, waarom ik hier ben, wat het doel is van mijn leven en waar ik naar toe ga. Maar ik blijf met vele vragen zitten, geloof me.
Onlangs kocht ik een boek genaamd "Wat & Waarom ik geloof." Het zou je moeten helpen om jezelf beter te funderen in het christelijk geloof. Als je er doorheen bladert, zie je heel veel theologie die gebruiksvriendelijk in elkaar is gestoken, op maat van jongeren! Echt een boek voor mij, dat ik kan gebruiken om te groeien in mijn kennis en mijn geloof, en dat ik kan gebruiken in het jeugdwerk. Maar wat ik bijzonder boeiend vind aan het boek, is dat het bestaat uit 160 vragen! Geen antwoorden, maar vragen! Met andere woorden: als je als christen dus eindelijk een degelijk én gebruiksvriendelijk boek vindt dat gaat over het "wat" en het "waarom" van het geloof, dan heb je nog altijd niet alle antwoorden. Hooguit meer vragen dan voordien.
Natuurlijk is het boek bedoeld om je leidraden te geven om je eigen antwoorden te vinden, maar uiteindelijk hebben we nog steeds evenveel zin-vragen als andersgelovigen.
Christenen hebben geen pasklare antwoorden op elke vraag, dus dat kan nooit een reden zijn om een godsdienst uit te vinden. We zitten vaak met dezelfde vragen als anderen.
We geloven in God als Schepper, we geloven in Gods volmaakte plan voor ons leven. Maar dat heeft bijna nooit iets te maken met de waarom-vragen, met de gevoelsvragen waar we mee zitten. Met andere woorden: We're all in the same boat here ;-)
Hoe groot is het heelal?
Wanneer ontstond God?
Waarom gaan mensen dood aan ongeneeslijke ziektes die niet hun eigen schuld zijn?
Wat is de mens?
Abonneren op:
Posts (Atom)