zondag 8 maart 2009

my Lord ... of the dance

Mijn vrouw en ik zijn naar Antwerpen afgezakt om een voorstelling van Lord Of The Dance bij te wonen. Maar er zijn geen woorden voor een verslag. Het was onvoorstelbaar. Een wirwar van woorden dus.

Kracht - emotie - schoonheid - stem - gevoelens - spel.

Schoenen - strijd -violen - blijdschap - angst - balans.

Harmonie - overwinning - fluitspel - kleuren - degelijkheid.

Mannelijkheid - vechtlust - tederheid - danskunst - vrouwelijkheid - elegantie - kus.

Goed - kwaad - creativiteit - details - lawaai - stilte - synchronisatie.

Afwisseling - karakter - samenspel - spanning - verrassing.

Het allermooiste vind ik hoe God er in weerspiegeld werd. De schrijvers en makers en uitvoerders en ondersteuners laten zo duidelijk zien dat de mens naar Gods beeld is geschapen:

We zitten zo boordevol goede creativiteit!

Mijn God is de Lord of the Dance. The Lord Of Everything. En wij mogen op Hem lijken? Wow!

zondag 1 maart 2009

teken van een levende God

Vanavond was ik in een Praise / samenzang en een van de bandleden op het podium deed op een gegeven moment de oproep aan de zaal om alleen nog mee te zingen als je de woorden ook met je leven wilde waarmaken. Hij hield het kort, en het kwam hier op neer:

Zing je mee, zing dan niet enkel met je stem, maar met je hele leven, ook als je straks weer naar huis gaat.

En net nadat hij dit zei, zette de band het onderstaande nummer in. Het lied werd ingeleid door de vriend van Eva-Lianne en een van haar beste vriendinnen. Eva-Lianne stierf vorig jaar in een auto ongeluk.

Het feit dat deze twee mensen, en de hele band eigenlijk, dit lied vol overtuiging konden spelen, vlak nadat zij zelf de oproep hadden gedaan om alleen nog maar echt te zingen als je het meende, liet mij weer zien hoe groot God is. Als je zoiets meemaakt en een jaar later op zo een moment vol overtuiging deze woorden kunt zingen, dan is God echt bezig in je leven.

I'm giving you my heart, and all that is within
I lay it all down for the sake of you my King
I'm giving you my dreams, I'm laying down my rights
I'm giving up my pride for the promise of new life

And I surrender all to you, all to you
And I surrender all to you, all to you

I'm singing You this song, I'm waiting at the cross
And all the world holds dear, I count it all as loss
For the sake of knowing You for the glory of Your name
To know the lasting joy, even sharing in Your pain
©2000 Vineyard Songs (UK/Eire)
Words and Music by Marc James


Mensen, onze God leeft. Hij is echt. En Hij bewijst het aan diegenen die hun leven aan Hem overgeven.

Henri

empty handed but alive

Dit lied gaat over hoe klein wij mensen zijn en hoe groot en genadig God is... Empty handed, want ik ben niks zonder God, alive, want ik heb alles aan Hem te danken.

Here I am, humbled by your Majesty, covered by your grace so free.
Here I am, knowing I'm a sinful man, covered by the blood of the Lamb.
Now I've found the greatest love of all is mine since you laid down
your life, the greatest sacrifice.

Majesty, Majesty,
Your grace has found me just as I am, empty handed, but alive in your hands.
Majesty, Majesty, forever I am changed by your love, in the presence
of your Majesty.

Here I am humbled by the love that you give, forgiven so that I can forgive.
Here I stand, knowing that I'm your desire, sanctified by glory and fire.
Now I've found the greatest love of all is mine, since you laid down
your life, the greatest sacrifice.
© Delirious!

zondag 15 februari 2009

somebody told me ... yeah right!

Schandalig!

Deze week hoorde ik een of ander groepke op de radio en die hadden het dus in hun hoofd gehaald om het Indian Summer nummer "Somebody told me" te coveren.

Ongelooflijk.

De stem klonk nergens naar, ik herkende het eerst niet, maar na een paar seconden dacht ik plots aan Chili, waar Eef zit en dacht, hey dit nummer past wel bij Eef's stem.

En het ritme, ja dat was niet erg denderend en toen moest ik er plots aan denken: hey Steef en Thompie zouden dit wel veel beter kunnen.

Pas bij het tussenspel (van een halve seconde, telkens tussendoor) van de so-called-musician, had ik het door: hey! Bij dit nummer zou Reinout goed passen met zijn solo-instrumentje! Sterker nog, het IS van Reinout!

En ja, toen pasten alle stukjes in elkaar. Het deed me aan hen denken, omdat het hun nummer is!

Maar echt he, die mannen konden er dus niks van he! En dat spelen ze dan op de radio.

Tsssssss.

It's not confidential!
I've got potential!

vrijdag 13 februari 2009

chocoladetaart van een postmoderne man

Het volgen van blogs werpt niet enkel politieke, geestelijke of emotionele vruchten, maar ook fysieke...

Zo volg ik de blog van Bruno, en gaf ik maandag mijn vrouw de keuze uit de recepten die hij daar af en toe neerpent. Ik zei: kies er een taart uit, en ik doe mijn best om die voor je verjaardag te maken.

Zo gezegd, zo gedaan, en ze koos deze heerlijk chocoladetaart...

Hier onder het resultaat ... en een paar foto's van het proces ... Vergelijk de looks met de taart van Bruno, maar besef wel dat hij zowel een zalige bakker is als een geniale fotograaf :p

Tijdens het bakken van de cake zat ik wat mailtjes te sturen, hetgeen bij een kameraad blijkbaar overkwam als bijna onmogelijk: Hoe kan een MAN nu multitasken? Da's toch eerder iets voor een vrouw... Blijkbaar is er in de 21e eeuw zoiets als de vro(uwe)lijke man, dat is niet een man die vrouwelijk is, maar een man die de "kwaliteiten" van een vrouw in zijn karakter heeft.
Hoe je het ook noemt, volgens mij kunnen echte postmoderne mannen niet meer normaal leven zonder te leren multitasken, dus tijdens het bak- en koelproces namen mijn vrouw en ik de tijd om nog een hoofdstuk van de boeken "De kracht van de biddende man" en "De kracht van de biddende vrouw" door te nemen en samen te bidden. Het ging over relaties en vriendschappen deze keer, zeer toepasselijk want door zo'n taart krijg je misschien wel meer kans op echt diepgaande vriendschappen met mensen die langskomen :p
Terwijl ik de cake afwerkte werd het plots druk op Facebook en ging het dus van afwerken naar chatten naar afwerken naar chatten en reageren op statussen en blogs en dergelijke. Heerlijk om zo in "gesprek"te zijn met mensen zonder onbeleefd over te komen als je even wat in de keuken gaat doen.


Het resultaat mocht er zijn, het is een heerlijk recept en ik raad alle mannen aan om dit recept eens uit te proberen en zo hun multitasking skills onder de knie te krijgen. Dat aanraden doe ik trouwens door jullie te taggen op facebook, zodra dit ding erin opgenomen is. Ingredienten dus verkrijgbaar op bovenvermelde bloglink, niet vergeten te combineren met een gezonde portie mails, facebook, gebed en bijbelstudie.
Bruno, bedankt!
Henri

dinsdag 27 januari 2009

angst

Angst zit ons behoorlijk in de kleren sinds wat er vrijdag in Dendermonde gebeurd is. Wie zegt er dat dit niet gaat gebeuren op een plek waar onze kids zitten? Hoe veilig zijn de plekken waar onze kids zich begeven? Een drama als dit haalt die gevoelens naar boven. Ergens willen we altijd wel voorzichtig zijn, maar zeker na zo een gebeurtenis word je eraan herinnerd hoe fragiel het leven is. Hoe gemakkelijk het is om zomaar als een wilde tekeer te gaan. En je weet ook niet echt wie ertoe in staat is. Een vriend van een kennis van ons werd het afgelopen weekend in elkaar geslagen op de trein, zomaar. Omdat hij de deur niet dicht deed. Veel minder erg misschien, maar het is wel een aanleiding tot angst.

Gisteren namen mijn vrouw en ik weer eens de tijd voor onze bijbelstudie samen met zijn twee, en het boek waar we nu doorheen gaan, heeft een hoofdstuk over "angsten".

Wat voor angsten komen we tegen in ons leven?

Angst voor iemand die inbreekt of je op straat aanvalt...
Angst om financieel niet rond te komen als je je job zou verliezen...
Angst dat je partner ziek wordt, sterft, gehandicapt raakt...
Angst dat er iets met je kinderen zou gebeuren...
Angst voor mensen, voor wat ze van je denken en over je zeggen...
Angst om je zelfvertrouwen te verliezen...
Angst dat je geen goede papa of mama bent...
Angst om geen respect te krijgen van mensen om je heen...
Angst om op te geven...
Angst om de verkeerde keuzes te maken...
Angst om je vader en moeder teleur te stellen...
Angst om te falen...

Iedereen heeft wel een potentieel gebied waar angst kan voorkomen. Er is vanalles wat je bang kan maken. We mogen die angsten niet ontkennen. We moeten ze voor ogen durven zien. Wat zijn mijn angsten? Wat houdt mij bezig in mijn gedachten?

Natuurlijk zijn we bang. Zeker als we net iets meegemaakt hebben. Maar blijven we de rest van ons leven daarmee rondlopen? Bij zware trauma's is dat een heel ander verhaal. Daar spreek je over begeleiding, leren leven, rouwprocessen, verwerkingsprocessen, ... Maar wat met ons, de mensen die geen echte trauma's meemaken, maar wel bang worden door dingen die we zien of meemaken?

Laten we die angsten toe om ons te verlammen? Gaan we in glazen kastjes wonen of misschien juist roekeloos door het leven? Laten we ons drijven door die angst? Kunnen we nog genieten van het leven, ook als de realiteit van die angsten zo dicht bij staat?

De lijn is niet zo makkelijk te trekken. Natuurlijk moet je rekening houden met mogelijke gevaren, fysiek, emotioneel, ... in je leven. Maar worden deze gevaren onze drijfveer om ons gedrag te gaan aanpassen, dan leiden we ons eigen leven niet meer, maar worden we geleid door die angst...

Ik kan geen kant-en-klare oplossing geven om met angsten om te gaan. Ik ben geen psycholoog en heb ook veel te weinig gelezen over dit thema. Maar ik sta midden in het leven en heb er ook mee te kampen, net als iedereen. En van daaruit probeer ik open en eerlijk met die dingen om te gaan.

Mijn vrouw en ik praten veel. Dus ook over onze angsten. Laten we anderen, elkaar, dierbaren, toe om in ons hartje te kijken door erover te vertellen? Geven we onze angsten toe?

Wij bidden ook veel voor elkaar. En in het gebied van angsten, bidden we voor vrede. Vrede in het hart, dat God uiteindelijk alles overziet. We bidden voor inzicht, zodat we kunnen leren ons niet te laten leiden door angsten. We bidden voor gezond verstand, dat we niet in een kramp terecht zouden komen omwille van een angst.

Wij moeten ons doel voor ogen houden. Voor ons is dat God gehoorzaam zijn en Hem aanbidden in alles wat we doen. Voor jou is dat momenteel misschien iets heel anders. In elk geval: probeer te zoeken naar de gebieden waar jij misschien verlamd bent door bangheid. Waar je gedrag helemaal bepaald is door die angst. En praat erover met iemand.

Als je wilt, bid ik voor jou. Laat maar weten. Niemand moet het leven doorgaan gedreven door een angst. Praten of beter: luisteren wil ik ook best doen.

zondag 25 januari 2009

alles draait om mij


Dit is verre van een christelijk wereldbeeld. Maar het komt wel vaak heel dicht bij de christelijke wereldbeleving in de praktijk ...